رشدى نمىكند ، يا او را طورى قرار داد كه روزها روزه بود و شبها عبادت مىكرد ، وقتى به حدّ بلوغ رسيد اخلاص و گرويدنش به سوى خدا آن قدر بود كه بر تمام دانشمندان فائق آمد .
وَ كَفَّلَها زَكَرِيَّا
يعنى خدا زكريا را كفيل او قرار داد ، چنان كه گذشت زكريا با تخفيف « ياء » خوانده شده است . زكريّا از اولاد سليمان بوده است . لغت زكريّا سه نوع خوانده شده است . مدّ و قصر و تشديد « ياء » بدون الف ( زكريا - زكريّا - زكرىّ ) وقتى كه زكريا مريم را كفالت كرد براى او خانهاى ساخت و براى او دايهاى طلب كرد ، يا او را به خالهاش ، مادر يحيى داد تا وقتى كه جوان شد و به حدّ زنان رسيد . آنگاه براى او محرابى در مسجد بنا كرد و آن را در وسط مسجد گذاشت كه فقط با نردبان مىشد به آنجا رفت مانند باب كعبه ، و غير از زكريّا ، كسى پيش مريم نمىرفت و او غذا و شراب و روغنش را هر روز مىبرد .
كُلَّما دَخَلَ عَلَيْها زَكَرِيَّا الْمِحْرابَ
يعنى زكريّا هرگاه داخل خانه مريم كه محراب است مىشد ( خانهء مريم محراب ناميده شده چون كه خانه او محلّ عبادت و محلّ محاربهء او با شيطان بود ) ،
وَجَدَ عِنْدَها رِزْقاً
يعنى ميوهء شاداب و با طراوت و تازه در غير فصلش آنجا مىديد اين جمله جواب « كلّما » است .
قالَ
جواب سؤال مقدّر است ، گويا كه گفته شده : زكريّا هر وقت پيش مريم روزى تازه مىديد چه مىگفت ؟ پس خداى تعالى فرمود :
زكريّا مىگفت :
يا مَرْيَمُ أَنَّى لَكِ هذا
چگونه است اين رزق براى تو ، يا از كجا اين روزى براى تو مىآيد ! و اين جمله براى تعجّب است .
قالَتْ هُوَ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يَرْزُقُ مَنْ يَشاءُ بِغَيْرِ حِسابٍ
اين جمله استيناف است در مقام تعليل . او مىگفت : از نزد خداست زيرا خدا به هر كه بخواهد فزون از شمار روزى مىدهد .