تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 230

مساهمون:

ص٢٣٠

[ سوره آل‌عمران ( 3 ) : آيه 33 ]

إِنَّ اللَّهَ اصْطَفى آدَمَ وَ نُوحاً وَ آلَ إِبْراهِيمَ وَ آلَ عِمْرانَ عَلَى الْعالَمِينَ ( 33 )

ترجمه :

( 3 / 33 ) همانا به حقيقت خداوند ، آدم و نوح و خاندان ابراهيم و خانوادهء عمران را بر جهانيان برگزيد .

تفسير :

إِنَّ اللَّهَ اصْطَفى
در موضع تعليل امر به طاعت رسول است و اينكه چرا پيروى رسول سبب محبوبيّت است ، گويا كه رسول صلّى اللّه عليه و آله گفته باشد : تبعيّت و اطاعت از من بكنيد زيرا من پيامبرى از ذريّهء ابراهيم و آل او هستم ، و خداوند برگزيده است
آدَمَ وَ نُوحاً وَ آلَ إِبْراهِيمَ وَ آلَ عِمْرانَ
براى اينكه اينان پيامبر باشند
عَلَى الْعالَمِينَ
بر جهانيان و در اخبار زيادى وارد شده است كه آيه را چنين خوانده‌اند : آل ابراهيم و آل عمران و آل محمّد على العالمين « 1 » و در بعضى از اخبار به جاى آل عمران آل محمّد و آل ابراهيم است . و امام ( ع ) فرمود : اسمى را جاى اسم ديگر مىگذاشتند « 2 » . و مقصود از آل عمران ، موسى و هارون و اولاد آن دو است يا مقصود عيسى و مريم دختر عمران است ، و شايد همين مراد باشد چنان كه به زودى خواهد آمد يا اينكه مراد مجموع باشد چون آل عمران بر همه صدق مىكند . و بعضى گفته‌اند : بين دو عمران يك هزار و هشتصد سال فاصله بوده است ، و مقصود از آل ابراهيم ، ابراهيم و آل اوست چنان كه سابقا اشاره شد و عدول از ابراهيم به آل ابراهيم براى اين است كه همهء انبيا و اوصياى بعد از او را با يك لفظ شامل شود ، زيرا همه با نسبت جسمانى به او نسبت داده مىشوند چنان كه با نسبت روحانى نيز منسوب به او هستند
هامش
( 1 ) صافى : ج 1 / ص 305 ( 2 ) عياشى : ج 1 / ص 168 / ح 30