مردم كه فطرتشان هنوز به طور كامل تحت تسلّط حيوانيّت و سبعيّت و شيطنت در نيامده و در آن مستهلك نشده است ، اينان گاهى شأن محبّت الهى را به خود مىگيرند و از دور بودن از محضر الهى رنج مىبرند و بر ضايع شدن عمرهاشان ، حسرت مىخورند ، كه در طلب حضرت الهى صرف نكردهاند ، اين افراد به محبوبيّت نائل نمىشوند ، مگر اينكه در اين محبّت از پيروى رسول حقّى كه از جانب خدا باشد بهرهمند گردند ، كه در اين صورت به محبوبيّت نائل مىشوند .
و كسى كه از محبّت الهى بهرهمند است مانند مجذوبين و بيعتكنندگان به بيعت خاصّ با كسى كه اهليّت بيعت را دارد ، ولى به شريعت و به پيروى از كسى كه اهليّت بيان احكام كثرت را دارد عنايتى نشان نمىدهد ، اينان نيز محبوب خدا نمىشوند اگر چه مبغوض خدا هم نيستند .
و كسى كه در محبّت الهى متمكّن بوده در پيروى شريعت ثابت باشد او محبوب خداى تعالى و مورد غبطهء همهء مقرّبين است .
ضمنا مطالب فوق تأديبى از جانب خدا براى بيشتر سالكين است كه با بيعت خاصّ با كسانى كه اهليّت بيعت داشتند ، بيعت كردند و به آيات و اخبار كه موجب غرور است ، فريفته شدند ، مانند آيهء
ثُمَّ أَوْرَثْنَا الْكِتابَ الَّذِينَ اصْطَفَيْنا مِنْ عِبادِنا . . .
تا آخر آيه « 1 » ، و مانند آيه
اللَّهُ وَلِيُّ الَّذِينَ آمَنُوا يُخْرِجُهُمْ مِنَ الظُّلُماتِ إِلَى النُّورِ
« 2 » و مانند روايت : ( حبّ على حسنه لا يضر معها سيئه ) « 3 » است كه با وجود آن هيچ گناهى ضرر نمىزند ، و مانند : دوست على جز حلال چيزى نمىخورد « 4 » . و مانند :
آنگاه كه معرفت به امام پيدا كردى آنچه را كه مىخواهى انجام بده ، خير
هامش
( 1 ) فاطر : آيه 32
( 2 ) بقره : آيه 257
( 3 ) المناقب للخوارزمى ، ص 35
( 4 ) المناقب للخوارزمى ، ص 35