پاكيزه ، و چهارم رضوان خداست كه ديگر بالاتر از آن مقامى نيست .
وَ اللَّهُ بَصِيرٌ بِالْعِبادِ
پس خداوند مىبيند و به مقام هر كس و درجهء شقاوت يا سعادتش آگاهى دارد ، پس هر كدام را بحسب مقام خودش پاداش مىدهد .
[ سوره آلعمران ( 3 ) : آيه 16 ]
الَّذِينَ يَقُولُونَ رَبَّنا إِنَّنا آمَنَّا فَاغْفِرْ لَنا ذُنُوبَنا وَ قِنا عَذابَ النَّارِ ( 16 )
ترجمه :
آنان كه به درگاه خدا عرضه دارند : پروردگارا گرويديم به تو ، پس به كرم خود گناهان ما را بيامرز و ما را از آتش جهنّم نگاهدار .
تفسير :
الَّذِينَ يَقُولُونَ
با زبان حال يا با زبان قال مىگويند ، زيرا شخص متّقى به سبب قبول ولايت ، تعلّق به خدا پيدا كرده است و اضطرار پيدا مىكند كه حتما بگويد :
رَبَّنا
به زبان حال يا قال ، و لذا اين جمله را بيان جملهء
لِلَّذِينَ اتَّقَوْا
قرار داد . و ممكن است كه از جمله سابق ، گسسته باشد و مرفوع يا منصوب باشد كه براى مدح آمده است و در هر صورت شأن كسانى كه تقوا را پيشه كردند اين است كه بگويند :
رَبَّنا إِنَّنا آمَنَّا
بار پروردگارا ما ايمان آورديم ، گويا كه مقصودشان از اظهار ايمان عرض حالشان بر خداى تعالى است نه منّت گذاشتن به سبب اعمالشان ، زيرا عرض حال از بندگان مرغوب است ، چنان كه منّت گذاردن به سبب اعمال ، مكروه و بد است . و اين جمله تمهيد و مقدّمهء درخواست مغفرت و حفظ از آتش است .
فَاغْفِرْ لَنا ذُنُوبَنا
كه ظاهر شدن گناهان بر ما ، هم براى ما قبيح و زشت است ، هم براى كسى كه همراه و مصاحب با ماست .
وَ قِنا عَذابَ النَّارِ
ما را از عذاب آتش حفظ كن چون درد كشيدن ما ، درد و رنج همنشين و دوست ما نيز مىباشد .
[ سوره آلعمران ( 3 ) : آيه 17 ]
الصَّابِرِينَ وَ الصَّادِقِينَ وَ الْقانِتِينَ وَ الْمُنْفِقِينَ وَ الْمُسْتَغْفِرِينَ بِالْأَسْحارِ ( 17 )