ترجمه :
( 2 / 229 )
طلاقى كه شوهر در آن رجوع تواند كرد دو مرتبه است پس آنگاه كه طلاق داد ، يا به خوشى و سازگارى رجوع و نگهدارى زن كند يا به نيكى و خيرانديشى رها كند و حلال نيست چيزى از مهر آنان به جور گيريد مگر بترسيد كه حدود دين خدا را راجع به احكام ازدواج نگاه نداريد پس اگر بترسيد كه حدود احكام خدا در اين مورد رعايت نشود ، در چنين صورت رواست كه زن از مهر خود براى اخذ طلاق چيزى به شوهر بخشد اين احكام حدود دين خداست . از آن سركشى مكنيد كسانى كه از احكام خدا سرپيچند آنها به حقيقت خود ستمكارانند .
تفسير :
الطَّلاقُ مَرَّتانِ
اين عبارت از متشابهاتى است كه محتاج به بيان است ، زيرا كه ظاهر آن دلالت بر اين مىكند كه زن براى زوج بعد از دو طلاق حلال نمىشود ، يا اين كه بعد از دو طلاق ، ديگر ، طلاق او جائز نيست ، بلكه واجب است نگهداشتن او ، يا اين كه طلاق دادن در يك دفعه واقع نمىشود مگر دو طلاق حتّى اگر بگويد : ( زوجتى طالق ثلاثا ) يا صيغهء طلاق را سه مرتبه تكرار كند ، هيچ يك از اين معانى مقصود نيست ، و مقصود اين است كه طلاقى كه بر سنّت طلاق جارى شود اين است كه زوج بتواند در عدّه دو مرتبه رجوع كند .
فَإِمْساكٌ بِمَعْرُوفٍ
يعنى بعد از آن دو طلاق ديگر طلاق ندهد ، و زن را به خوبى نگه دارد نه به جهت ضرر زدن
أَوْ
يا طلاق دهد و
تَسْرِيحٌ بِإِحْسانٍ
يعنى متلبّس به چيزى از احسان باشد ، و اين معنى چيزى است كه اين آيه در اخبار به آن تفسير شده است .
وَ لا يَحِلُّ لَكُمْ أَنْ تَأْخُذُوا مِمَّا آتَيْتُمُوهُنَّ
و شما را حلال نيست آنچه را كه به آنان از مهر و غير مهر ،
شَيْئاً
چيزى كه پرداختهايد پس