الْمِهادُ
به جهنّم رهسپار مىشويد و آن بد جايگاهى است . روايت شده است ، كه پس از آن كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله ( در جنگ بدر ) با قريش مواجهه و مبارزه كرد به مدينه آمد و يهود را در بازار بنى قينقاع جمع كرد و گفت :
اى گروه يهود از خدا بترسيد كه بر شما همان فرود آيد كه بر قريش در روز بدر پديد آمد ، و قبل از اينكه بر شما همان پيش آيد كه بر قريش آمد اسلام بياوريد و شما فهميديد كه من نبىّ مرسل هستم ، و اين مطلب را در كتابتان مىيابيد .
يهود گفتند : اى محمّد با گروهى احمق جنگ كردى كه علم به جنگ نداشتند و تو فرصتى به دست آوردى و آنها را كشتى ، اين امر ترا مغرور نكند ، به خدا قسم اگر با ما جنگ كنى آن وقت مىفهمى كه مردم ، ( مردم قوى و پايدار ) ما هستيم .
پس خداوند ، اين آيه را نازل كرد و به وعدهاى كه به آنها داده بود عمل كرد بدين ترتيب كه بنى قريظه كشته شدند ، و بنى نضير ترك وطن نمودند و خيبر فتح شد ، و بر كسى كه باقى ماند جزيه نهاده شد و مشركين مغلوب شدند . و اين يكى از دليلهاى نبوّت است « 1 » .
[ سوره آلعمران ( 3 ) : آيه 13 ]
قَدْ كانَ لَكُمْ آيَةٌ فِي فِئَتَيْنِ الْتَقَتا فِئَةٌ تُقاتِلُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَ أُخْرى كافِرَةٌ يَرَوْنَهُمْ مِثْلَيْهِمْ رَأْيَ الْعَيْنِ وَ اللَّهُ يُؤَيِّدُ بِنَصْرِهِ مَنْ يَشاءُ إِنَّ فِي ذلِكَ لَعِبْرَةً لِأُولِي الْأَبْصارِ ( 13 )
ترجمه :
( 3 / 13 )
براى شما در اين مطلب نشانه و آيتى است كه چون دو گروه ( مؤمن و كافر ) با يكديگر روبرو شدند ، گروه كافر ، گروه مؤمن را كه در راه خدا جهاد مىكنند ، دو برابر مىبينند ( بدين جهت كه كفّار از اهل ايمان ترسان و گريزان شوند ) و خداوند ، به هر كه بخواهد ، توانائى و
هامش
( 1 ) صافى : ج 1 / ص 297