رَحْمَةً إِنَّكَ أَنْتَ الْوَهَّابُ
و از سوى خود رحمت باقى ماندن بر تبرّى و ازدياد تولّى را بر ما ببخش كه تو بسيار بخشندهاى . و « هبه » عبارت است از دادن چيزى است بدون عوض ، و اين معنى حقيقتا مخصوص به خداست يا كسى كه متخلّق به اخلاق خدايى باشد .
از امام كاظم ( ع ) است كه خداوند از گروهى از صالحين حكايت كرده است كه آنها گفتند :
رَبَّنا لا تُزِغْ قُلُوبَنا بَعْدَ إِذْ هَدَيْتَنا وَ هَبْ لَنا مِنْ لَدُنْكَ رَحْمَةً إِنَّكَ أَنْتَ الْوَهَّابُ
اين گفتار در وقتى بود كه فهميدند كه قلبها از حقّ رو بر تافته و به كورى و پستى واپس گراييده است . زيرا كسى كه به خدا پايبند نباشد ، از خدا نمىترسد ، و كسى كه به دستورات الهى پايبند نباشد قلبش بر معرفت ثابتى محكم نمىشود تا آن را ببيند و حقيقتش را در قلبش بيابد ، هيچ كس اين چنين نمىشود ( به معرفت شهودى نمىرسد ) مگر اينكه گفتارش تصديقكنندهء فعلش باشد و پنهانش با آشكارش يكى باشد ، زيرا خداوند به آن باطنى كه از عقل پنهان باشد دلالت نكرده است بلكه به ظاهر و آنچه گوياى عقل است راهنمايى مىكند « 1 » .
[ سوره آلعمران ( 3 ) : آيه 9 ]
رَبَّنا إِنَّكَ جامِعُ النَّاسِ لِيَوْمٍ لا رَيْبَ فِيهِ إِنَّ اللَّهَ لا يُخْلِفُ الْمِيعادَ ( 9 )
ترجمه :
پروردگارا محققا تو تمام مردم را در روزى كه هيچ شبهه در آن نيست جمع مىكنى و هرگز خدا نقض وعدهء خويش نخواهد كرد .
تفسير :
رَبَّنا إِنَّكَ جامِعُ النَّاسِ لِيَوْمٍ
پروردگارا محققا تمام مردم را گرد مىآورى در روزى ( يا براى حساب روزى ) كه
لا رَيْبَ فِيهِ إِنَّ اللَّهَ لا يُخْلِفُ الْمِيعادَ
هيچ شكّى در آن نيست . تعليل قول خداى تعالى است :
هامش
( 1 ) صافى : ج 1 / ص 296