گفتند : ما به آن ايمان آورديم و همه از نزد پروردگار ماست ، پس خداوند اعتراف به عجز آنها را از دسترسى به چيزى كه احاطهء علمى به آن ندارد مدح كرد ، و فرو نرفتن در چيزى را كه خدا پژوهش و كندوكاو از آن را تكليف نكرده رسوخ ( استوارى و پابرجائى ) ناميده است .
پس به همين قدر اكتفا كن ، و عظمت خدا را با عقل خودت اندازه نگير كه هلاك مىشوى « 1 » .
[ سوره آلعمران ( 3 ) : آيه 8 ]
رَبَّنا لا تُزِغْ قُلُوبَنا بَعْدَ إِذْ هَدَيْتَنا وَ هَبْ لَنا مِنْ لَدُنْكَ رَحْمَةً إِنَّكَ أَنْتَ الْوَهَّابُ ( 8 )
ترجمه :
( 3 / 8 )
پروردگارا دلهاى ما را به باطل مايل مكن بعد از آن كه ما را هدايت كردى و ما را از جانب خويش رحمت فرست كه تو بسيار بخشندهاى .
تفسير :
رَبَّنا لا تُزِغْ قُلُوبَنا
دلهاى ما را بر نگردان از استقامت و راستى ، اين معنى بر طريق اعتراف به عجز است نسبت به چيزى كه آن را نمىدانيم ، و ترك تصرّف در متشابه است كه تأويل آن را نمىدانيم ، و اقرار به اين است كه قرآن از نزد خداى تعالى است ، و مقصود اين است كه پروردگارا دلهاى ما را به تصرّف در چيزى كه نمىدانيم و بر سخن گفتن طبق رأى شخصى و تأويل متشابه از پيش خود و پيروى از چيزى كه موافق هواها و هوسهاى ماست ، ما را مايل مگردان .
بَعْدَ إِذْ هَدَيْتَنا
پس از آن كه با تسليم و ترك استبداد به رأى و با قبول ولايت و بيعت خاصّ ، ما را هدايت نمودى
وَ هَبْ لَنا مِنْ لَدُنْكَ
هامش
( 1 ) نور الثقلين : ج 1 / ص 264 / ح 41 و نيز به تفسير آية الكرسى در همين تفسير مراجعه شود .