عربى نيست و داخل شدن الف و لام براى عربى ساختن آن است ، يا اينكه لفظ عربى است از « ورى » مثل « ورى الزند » يعنى آتش آن ظاهر شد ، يا از « واراه » يعنى او را پوشيد ، و اصل آن و ورية بر وزن دحرجة مىباشد كه مصدر فعلى است كه به « دحرج » ملحق شده است پس واو به تاء بدل شده و ياء به الف .
وَ الْإِنْجِيلَ
با كسر همزه و فتح آن ، خوانده شده است و ممكن است آن نيز عجمى و الف و لام براى عربى كردن آن باشد ، يا اينكه عربى است و از معانى زير مشتق باشد : 1 - از نجل به معنى فرزند يا پدر . 2 - از انداختن چيزى . 3 - عمل . 4 - جمع كثير . 5 - سير شديد . 6 - حجّت و دليل .
7 - پاك كردن كودك لوح و تختهاش را . 8 - از « نجل » با حركت به معنى وسعت ديد چشم .
[ سوره آلعمران ( 3 ) : آيه 4 ]
مِنْ قَبْلُ هُدىً لِلنَّاسِ وَ أَنْزَلَ الْفُرْقانَ إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا بِآياتِ اللَّهِ لَهُمْ عَذابٌ شَدِيدٌ وَ اللَّهُ عَزِيزٌ ذُو انْتِقامٍ ( 4 )
ترجمه :
( 3 / 4 )
براى هدايت مردم ، كتاب كامل جداكنندهء حق از باطل ( قرآن ) را فرستاد همانا آنان كه به آيات خدا با وجود اتمام حجّت اين كتاب آسمانى ، باز هم كافر شدند . بر آنها عذاب سخت است و خدا مقتدر و كيفردهندهء ستمكاران است .
تفسير :
مِنْ قَبْلُ
يعنى قبل از قرآن يا قبل از اين زمان ،
هُدىً لِلنَّاسِ وَ أَنْزَلَ الْفُرْقانَ
هدايتى براى مردم بوده است . و فرقان يعنى قرآن را فروفرستاد ، از اين جهت هم دانسته مىشود كه مقصود از كتاب در اوّل آيه ، همهء كتاب است كه در شب قدر بر قلب پيامبر صلّى اللّه عليه و آله نازل شده است ، يا همهء احكام رسالت است ، يا آثار ولايت است ، كه به سبب نازل شدن و فرود آمدن بر مقام سينه پيامبر گسترده شده است ، و چون كتاب به