لا يَسْئَلُونَ النَّاسَ إِلْحافاً
با الحاح و اصرار سؤال نمىكنند ، و كلمهء « الحافا » يا مفعول مطلق است از غير لفظ فعل و يا حال است .
وَ ما تُنْفِقُوا مِنْ خَيْرٍ
تكرار اين جمله براى تأكيد جمله شرطيّه سابق است ، زيرا انفاق كردن همهء آنچه را كه بايد انفاذ شود مقتضى علم به تمامىّ است . و نيز تكرار به جهت اهتمام و تأكيد در حقّ اين فقراء است گويا كه گفته است : آنچه را كه از خير بر اين گروه فقراء انفاق مىكنيد
فَإِنَّ اللَّهَ بِهِ عَلِيمٌ
خداوند به آن عالم است و پاداش آن را مىدهد .
[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 274 ]
الَّذِينَ يُنْفِقُونَ أَمْوالَهُمْ بِاللَّيْلِ وَ النَّهارِ سِرًّا وَ عَلانِيَةً فَلَهُمْ أَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَ لا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ ( 274 )
ترجمه :
( 2 / 274 )
كسانى كه اموال خود را انفاق كنند در شب و روز نهان و آشكارا آنان را نزد پروردگارشان پاداش نيكو خواهد بود و هرگز از حادثه آينده بيمناك و از امور گذشته اندوهگين نخواهند گشت .
تفسير :
الَّذِينَ يُنْفِقُونَ
جواب سؤالى است كه از قول خداى تعالى
إِنْ تُبْدُوا الصَّدَقاتِ
ناشى مىشود و تقدير آن چنين است : چگونه است حال كسى كه در انفاق بين آشكار و پنهان جمع نموده است ؟ پس خداوند فرمود : كسانى كه انفاق مىكنند
أَمْوالَهُمْ بِاللَّيْلِ وَ النَّهارِ
مالهايشان را در شب و روز ، اين سخن از قبيل زيادتى و فزونى در جواب است ، و ممكن است چيزى كه منشأ سؤال سابق از جمع بين آشكار و نهان شده بود منشأ اين سؤال هم بشود كه حال انفاق نسبت به انجام آن در جميع اوقات شب و روز چگونه است .
فَلَهُمْ أَجْرُهُمْ
پس پاداشى است براى آنها ، اضافهء « اجر » به « هم » اشاره به عظمت گرامى مىداشت امر است چنان كه گذشت .
وَ لا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ
و بيم و اندوهى برايشان نيست ،