ترجمه :
اى رسول هدايت مردم بر تو نيست بلكه خدا هر كه را خواهد هدايت كند و شما هر انفاق و احسان كنيد دربارهء خويش كرديد و نبايد انفاق كنيد جز در راه رضايت خدا و هر نيكى كنيد از خدا پاداش تمام به شما مىرسد و هرگز در اين زمينه بر شما ستم نخواهد شد .
تفسير :
لَيْسَ عَلَيْكَ هُداهُمْ
پس از آن كه خداوند اظهار نمود كه صدقه با منّت و اذيّت باطل مىشود چنان كه با ريا باطل مىشود و اينكه يارى كنندهاى براى كسى كه در انفاق و نذر ستم كند وجود ندارد ، پيامبر صلّى اللّه عليه و آله بر خود ناراحت شد و به حرج افتاد از اينكه امّت و قومش به وجوه خير در انفاق راه نمىيابند بلكه به آنچه در بخل و باطل كردن انفاق است از و بال و حرمان راه مىيابند تا آنجا كه به سبب انفاق به اسلام و ايمان هم هدايت نمىشوند . لذا پيامبر گفت : من چه كار بكنم تا آنها هدايت يابند ؟
خداى تعالى فرمود : « هدايت آنها بر عهدهء تو نيست » تا از عدم هدايت آنان ناراحت نشود .
وَ لكِنَّ اللَّهَ يَهْدِي مَنْ يَشاءُ وَ ما تُنْفِقُوا مِنْ خَيْرٍ
بلكه خداوند هدايت مىكند . هر مالى كه انفاق كنيد
فَلِأَنْفُسِكُمْ
براى خودتان سودمند است پس چرا ديگر منّت انفاق را بر ديگرى مىگذاريد يا كسى را كه به او انفاق كرديد اذيّت مىكنيد يا غير او را .
وَ ما تُنْفِقُونَ
شايسته نيست كه شما انفاق كنيد
إِلَّا ابْتِغاءَ وَجْهِ اللَّهِ
مگر اينكه ، وجه خدا را طلب كنيد ، جمله را به صورت اخبار از انفاق لوجه اللّه ادا كرد تا آنان را به انفاق تهييج و تحريك كند
وَ ما تُنْفِقُوا مِنْ خَيْرٍ
يعنى از مال حلالى كه از جهت حلال بودنش كسب شده است ، و جهت حليّت ( حلال بودن ) عبارت از ولايت است ، زيرا ولايت است كه