نمىشود ، قاعده اقتضاء مىكند كه مهر المثل در همان بلدى كه ازدواج صورت گرفته ، در نظر گرفته شود نظير اينكه ممكن است عينى در جايى تلف شود كه در آنجا ارزشى ندارد ولى در جاى ديگر بسيار ارزشمند باشد ، بايد همين جايى كه تلف شده را در نظر گرفت . خلاصه اينكه بناى عقلاء و تناسب حكم و موضوع اقتضاء مىكند كه مكان در مد نظر باشد .
و ثانياً همانطورى كه محقق كركى تمسك كرده است ، در صورتى كه بلد در نظر گرفته نشود و ازدواج با جهل نسبت به سنگينى مهر المثل بلد اقرباى زن صورت گيرد ، ضرر به زوج لازم مىآيد . بنابراين قاعده لا ضرر اقتضاء مىكند بلد هم در تعيين مهر المثل رعايت شود .
بحث ششم : معيار در اختلاف قيمت مهر المثل
بحث در اين است كه اگر چنانچه مهر المثل در زمان عقد با مهر المثل زمان دخول تفاوت داشته باشند به اينكه مثلًا قيمت پايينتر و يا بالاتر برود ، ميزان در پرداخت كدام قيمت است ؟
اقوال در مسأله : علامه در « قواعد » و « تحرير » ، محمد بن شجاع قطان در « معالم الدين » و محقق كركى در « جامع المقاصد » قائل به رعايت قيمت روز عقد شدهاند .
ولى صاحب جواهر مىگويد كه ميزان زمان دخول است .
ادله قولين : صاحب جواهر مىگويد : با توجه به اينكه مهر المثل با دخول ثبوت پيدا مىكند و بر ذمه زوج مىآيد ، پس بايد قيمت يوم الدخول كه وقت اشتغال ذمه است ، معيار باشد .
علامه در « تحرير » مىگويد : به وسيله عقد است كه مهر ثابت مىشود ، پس بايد قيمت روز عقد را معيار قرار بدهيم .
اشكال بر دليل علامه براى يوم العقد : با توجه به استفادهاى كه از فتاواى فقهاء و