غير از مورد سؤال در صدر است ؛ چرا كه همه ضمائر به او برمىگردد .
لازم به تذكر است كه نمىتوانيم متعه را به معناى مهر بگيريم و در هر جا كه به طور مطلق تعبير به متعه شده باشد ، مراد همين متعه مصطلح است و مراد مهر نيست . تا ناچار نباشيم نمىتوانيم متعه را به معناى مهر بگيريم . شبهه سائل اين بوده كه در صورتى كه مباشر در طلاق زوج نباشد و آن را به زوجه بسپارد ، صحيح هست يا نيست و مراد طلاق خلعى نيست .
سند روايت :
روايت را شيخ صدوق به سندش از حسن بن محبوب از جميل بن صالح از فضيل بن يسار نقل كرده است ، و در وثاقت مذكورين در سند حرفى نيست ، فقط در طريق صدوق در مشيخه « الفقيه » به حسن بن محبوب ، محمد بن موسى بن متوكل وجود دارد كه توثيقى از قدماء در رابطه با او نشده است ، لكن به جهات ديگرى اين روايت محكوم به صحت مىشود كه عبارتند از :
الف . وى از مشايخ مهم و معتمدين شيخ صدوق است به طورى كه شيخ صدوق با وجود سختگيرىاش در نقل روايات ، اجازه نقل بسيارى از كتب را از او گرفته است ، علاوه بر اينكه مرحوم سيد بن طاووس دعواى اتفاق بر وثاقت او كرده است .
ب . كتاب حسن بن محبوب از كتب بسيار مشهور و متواتر النسبة به مؤلفش بوده است .
ج . شيخ طوسى اين كتاب را در فهرست از طريق شيخ صدوق از پدرش از سعد بن عبد الله از عدهاى از مشايخ ثقات مانند احمد بن محمد بن عيسى ، هيثم بن ابى مسروق نهدى و معاوية بن حكيم از حسن بن محبوب نقل مىكند و در اين طريق ديگر محمد بن موسى بن متوكل وجود ندارد . خلاصه اين روايت صحيح السند است .
2 - روايت أبو البخترى
عن ابى عبد الله عليه السلام قال : قال امير المؤمنين عليه السلام : « لكل مطلقة