است ولى وى بار ديگر به دنيا باز ميگردد و براى اثبات مدعاى خود از قرآن كريم استدلال ميكنند و داستان اصحاب كهف . و آنكه بر دهكدهاى گذشت [ 1 ] و كشتهء بنى اسرائيل هنگامى كه با استخوانهاى گاوى كه مأمور ذبح آن شده بودند او را زدند [ 2 ] و مانند اين خوارق را كه بطريق معجزه روى داده است دليل ميآورند ، ولى [ 3 ] استشهاد به خوارق در غير موضع آن صحيح نيست . و سيد حميرى از اين فرقه بوده و درين باره ميگويد : « چون موى سر انسان سپيد گردد و مشاطه گران آن را به ( آرايش ) خضاب بپوشانند ، در آن هنگام شادابى انسان از ميان رفته و نابود گشته است پس اى يار برخيز تا بر فقدان جوانى گريه كنيم ، آرى بگرييم تا آن روزى كه ، پيش از رستاخيز ، آدميان به همين جهان باز ميگردند ، تا آن روز هيچكس آنچه را از دست ميدهد باز نمىيابد و بوى بر نميگردد ، عقيدهء من اينست و اين كيش را بر حق ميدانم و در دوباره زنده شدن پس از مرگ هيچ ترديدى ندارم ، اين چنين خداى از كسانى خبر داده است كه پس از پوسيدن در زير خاك بار ديگر زنده شدهاند » .
در بارهء اين غلات همين بس كه آراء و عقايد ايشان بر پيشوايان شيعه هم گران است چه آنان باينگونه نظريههاى ايشان قائل نيستند و در بطلان عقايد آنان استدلال ميكنند .
اما كيسانيه امامت را پس از محمد بن حنفيه بپسرش ابو هاشم ميرسانند و ايشانند كه به « هاشميه » معروفند و پس از وى در ميان ايشان اختلاف روى داده و گروهى پس از ابو هاشم برادر وى على و پس از او پسرش حسن بن على را امام ميدانند و دستهء ديگر مىپندارند كه چون ابو هاشم در حال بازگشت از شام در سرزمين شراة [ 4 ] در گذشت وصيت كرد كه جانشين او محمد بن على بن عبد الله بن عباس
هامش
[ 1 - ) ] اشاره بآيهء : أَوْ كَالَّذِي مَرَّ عَلى قَرْيَةٍ وَ هِيَ خاوِيَةٌ عَلى عُرُوشِها قال أَنّى يُحْيِي هذِهِ الله بَعْدَ مَوْتِها فَأَماتَهُ الله مِائَةَ - عامٍ ثُمَّ بَعَثَهُ قال كَمْ لَبِثْتَ قال لَبِثْتُ يَوْماً أَوْ بَعْضَ يَوْمٍ قال بَلْ لَبِثْتَ مِائَةَ عامٍ 2 : 259 . سورهء بقرة ، آيهء 259 ( يا مانند آنكه بر دهى گذشت كه واژگون شده بود گفت چگونه خدا اين را پس از مرگش زنده كند ؟ پس خدا او را صد سال ميرانيد و آنگاه زنده كردش ، گفت چند مدت درنگ كردى ؟ گفت يك روز يا برخى از روز گفت بلكه صد سال درنگ كردى ) .
[ 2 - ) ] اشاره بآيهء : فَقُلْنا اضْرِبُوهُ بِبَعْضِها كَذلِكَ يُحْيِ الله الْمَوْتى 2 : 73 . سورهء بقرة ، آيه 73
[ 3 - ) ] و بنابر اين « ينى » .
[ 4 - ) ] موضعى است ميان مدينه و دمشق كه خانوادهء على بن عبد الله بن عباس در آنجا اقامت داشتند .
در چاپهاى مصر و بيروت « سراة » است .