تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تاريخ ابن خلدون ( مقدمه تاريخ ابن خلدون ) ( فارسى ) — صفحة 274

مساهمون:

ص٢٧٤
او براى تشكيل سلطنت خواهد بود پس هر گاه خداوندان قدرت [ 1 ] و عصبيت و كسانى را كه بر نواحى بسيار و ملل گوناگون غلبه يافته‌اند مورد دقت قرار دهيم خواهيم ديد كه ايشان در راه انجام دادن كارهاى نيك و كسب خصال پسنديده شيفتگى و دلبستگى بسيار نشان ميدهند و آن خصال عبارتند از بخشش و بخشودن لغزشها و چشم پوشى از ناتوانان و مهمان نوازى و يارى رساندن به بيچارگان و ستمديدگان ، و دستگيرى از بينوايان ، و شكيبايى بر شدايد ، و وفاى بعهد و بخشيدن اموال در راه عرض و ناموس و تعظيم شريعت و بزرگ داشت علمايى كه حافظ و نگهبان شريعتند و پيروى از احكام هنگامى كه علماى شريعت آنان را به عمل يا ترك كارى محدود ميكنند و گمان نيك داشتن بر عالمان شريعت و اعتقاد بمردم ديندار و پرهيزگار و بركت خواستن از ايشان ، و شيفتگى بدعا كردن آنان و شرم كردن از بزرگان و پيران و بزرگ داشتن و گرامى شمردن ايشان ، و فرمانبرى از حق و دعوت كنندهء آن ، و دادرسى و انصاف دادن نسبت به درماندگان و ناتوانان و توجه باحوال ايشان ، اطاعت از حق ، و فروتنى در برابر بينوايان و گوش فرا دادن به شكايت دادخواهان و ديندارى و پيروى از شرايع و عبادات و مواظبت از ديندارى و موجبات آن ، و دورى گزيدن از بىوفايى و مكر و فريب و پيمان شكنى و نظاير اينها . پس دانستيم كه اين گونه خصال كشور دارى در مردان سياست يافت مىشود و بدانها متصف ميباشند و از اين رو شايستگى مىيابند كه براى زير دستان خويش يا بطور عموم سياستمدار باشند و خداى تعالى ايشان را بدان راه نيك رهبرى فرموده است راهى كه در خور عصبيت و غلبهء آنان است . چه اين گونه كسان بيهوده و بىدليل برياست نميرسند و ديده نشده است كسى از راه باطل و بر حسب تصادف
هامش
[ 1 - ) ] پس هر گاه . . . جمله ناقص ( شرطى ) است و بر حسب اسلوب نگارش مؤلف جمله مكمل ( جزا ) آن 17 سطر بعد مىآيد و اگر بشيوهء نگارش وى عبارات ترجمه مىشد در فارسى مطلب نامفهوم مىگرديد و ترجمه بدينسان مىشد . بجاى جمله‌هاى سطر دوم و سوم ( قرار دهيم خواهيم ديد ) . . . و ببينيم كه . . بجاى : پس دانستيم سطر 17 خواهيم دانست كه . . . اما براى خواننده درك جمله مكمل پس از 17 سطر بسيار دشوار مىشد در صورتى كه حقيقت موضوع با روش ترجمهء نگارنده هم تغيير نيافته است .
تاريخ ابن خلدون ( مقدمه تاريخ ابن خلدون ) ( فارسى ) — صفحة 274 | ابن خلدون / محمد پروين گنابادى