بودن است و متّقى تا ياد خدا نباشد ، اجتناب از شبهات و محرّمات نمىكند ، پس او هميشه در حكم ذاكر است .
و نيز از براى متّقى علمى است كه مخلوط به جهل نيست ، چرا كه نتيجهء علم كه اتيان به مأمورات و انتهاء از منهيّات است ، از براى او حاصل است و نتيجهء جهل كه اتيان به ضدّ اينها است از او منتفى ، پس حقّ است كه : متّقى عالم است و جاهل نيست .
و نيز عملهاى متّقى همه مقبول است و ردّ ندارد ، چه قبول عمل چنان كه گذشت به تقوى است و تقوى در او موجود .
مصباح الشريعة ومفتاح الحقيقة ( فارسي ) — صفحة 504
مساهمون: المنسوب للإمام الصادق ( ع )
ص٥٠٤