اولاد لاوى بن يعقوب و قارون را از غايت خوبى صورت و زيبائى طلعت ، منوّر خواندندى و در قرائت تراه اقرأ از همهء بنى اسرائيل بوده و يكى از سبعين مختار آن حضرت است ، كه ايمان به او آورده بود و در زمان فقر و احتياج ، مردى متواضع و متخلَّق بود و گويند كه : وى به ظاهر ايمان آورده بود ، امّا به باطن كافر بود ، مانند سامرى . حق تعالى خواست كه او را ممتحن سازد و به انفاق ، تا كفر او بر عالميان ظاهر گردد . پس او را به وسيلهء كثرت مال و جاه امتحان كرد .
و كانت هذه الخصال من صنع قارون و اعتقاده ، و أصلها من حبّ الدّنيا و جمعها ، و متابعة النّفس و هواها ، و إقامة شهواتها ، و حبّ المحمدة ، و موافقة الشّيطان ، و اتّباع خطواته ، و كلّ ذلك يجتمع بحسب الغفلة عن الله و نسيان مننه .
مىفرمايد كه : اين خصلتهاى مذكوره ، از بابت غفلت و طول امل و حرص ، همه در قارون جمع بود و به هر كدام از اين صفات رذيلهء مذكوره ، موصوف بود و منشأ و اصل اين صفات ذميمه ، دوست داشتن دنيا است و جمع كردن دنيا و پيروى كردن نفس و هوا ، و به عمل آوردن خواهشهاى نفس و دوست داشتن محمدت ، كه مردم حمد و ثناى او كنند و خوبى او گويند و متابعت كردن شيطان و گوش به اغواى او داشتن ، و همهء اينها به سبب غفلت از حضرت بارى است و فراموش كردن نعمتهاى او .
و علاج ذلك : الفرار من النّاس ، و رفض الدّنيا ، و طلاق الرّاحة ، و الانقطاع عن العادات ، و قطع عروق منابت الشّهوات بدوام ذكر الله ، و لزوم الطَّاعة له ، و احتمال جفاء الخلق ، و ملامة القربى ، و شماتة العدوّ من الاهل و الولد و القرابة ، فإذا فعلت ذلك فقد فتحت عليك باب عطف الله ، و حسن نظره إليك بالمغفرة و الرّحمة ، و خرجت من جملة
مصباح الشريعة ومفتاح الحقيقة ( فارسي ) — صفحة 497
مساهمون: المنسوب للإمام الصادق ( ع )
ص٤٩٧