( به فوت نماز ) غير از ( نماز صبح امروزش ) اصلا نه تعلم دارد و نه ظنّ .
پس جز همان فريضهء واحده ( قضاء شده در آن صبحى كه بدان علم دارد ) اكثر برعهدهء او نيست چرا كه آنها ديگر شك بعدالوقتاند و فرض اين است كه ( اگر بعد الوقت شك نمود ) قضاء آنها برعهدهء او نيست ، بلكه فتواى همان است كه برآن داده شده است .
تمام شد كلام سخن بحر العلوم كه رفع مقامه .
كلام جناب شيخ در وجه نظر بحر العلوم
و وجه نظر در اين ( كلمات بحر العلوم ) از آنچه ما در مطلب قبل گفتيم آشكار مىشود ( و آن اين بود كه وقتى علم اجمالى منحل شد ، تمام ادلّهء برائت نسبت به اكثر جارى مىشود ، چه شك مكلّف دفعتا باشد و چه تدريجا ) . و من تاكنون حكم و فتوائى در وجوب احتياط در مثل اين مقام ( يعنى اكثر ) از اصحابمان نديدهام . بلكه آنچه از ايشان ظاهر است اجرا اصل برائت است در امثال ما نحن فيه ( كه همان چهار مثال است كه ذكر شد ) .