( تشريح المسائل )
* مقدّمهء صور شبههء وجوبيّه را مشخص كنيد ؟
1 - دوران ميان وجوب و استحباب
2 - دوران ميان وجوب و اباحه
3 - دوران ميان وجوب و كراهت
4 - دوران ميان وجوب ، استحباب و اباحه
5 - دوران ميان وجوب ، استحباب و كراهت
6 - دوران ميان وجوب و اباحه و كراهت
7 - دوران ميان وجوب ، استحباب ، اباحه و كراهت .
* حال بفرمائيد مراد از ( انّه لا اشكال فى رجحان الاحتياط . . . ) چيست ؟
اين است كه بلا ترديد احتياط كردن در شبههء وجوبيّه نيز نيكو و بايستنى است و عقلا و شرعا رجحان دارد .
* چه تفاوتى در احتياط ميان شبههء وجوبيه و شبههء تحريميّه وجود دارد ؟
در شبههء تحريميّه احتياط به ترك مشتبه است و در شبههء وجوبيّه احتياط به انجام مشتبه است .
* احتياط در كداميك از صور مذكور بجا مىباشد ؟
در تمام صور مزبور احتياط بجا مىباشد .
* چرا در دوران ميان وجوب و كراهت احتياط فعل حسن است ؟
ممكن است اين فعل در واقع واجب باشد و داراى مصلحت ملزمه كه از دست دادن چنين مصلحتى به صلاح ما نيست .
2 - و ممكن است در واقع اين فعل مكروه باشد و داراى مفسدهء غير ملزمه كه در نتيجه انجام آن مفسده مهم نمىباشد .
البته جلب منفعت ملزمهء محتمله عقلا اولى از دفع مفسدهء غير ملزمه است .
* حاصل پاسخ مزبور چيست ؟
اين است كه وقتى احتياط در شبههاى كه يك طرف آن كراهت است حسن است پس در تمام صور هفتگانهء مزبور حسن است .
* پس مراد از ( و الظاهر ترتّب الثواب عليه اذا اتى به لداعى احتمال المحبوبيّة ) چيست ؟
در حقيقت پاسخ به يك سؤال مقدّر است مبنى بر اينكه : آيا احتياط كردن و انجام دادن فعل به انگيزهء