1 - اصالة عدم الملكيّة كه اماره بر حرمت يا حليت است .
2 - اصالة الصحّة كه محمول فعل مسلم است در رابطه با موضوعات وجود دارد و به عبارت ديگر بيشتر موضوعات خارجيه داراى استصحاباند چه وجوديّه و چه عدميّه چرا كه داراى حالت سابقهاند و لذا وقتى در اين موارد مىشود استصحاب نمود چه جايى براى اصل احتياط و يا برائت باقى مىماند .
فى المثل :
1 - اين ظرف قبلا نجس بوده است اكنون شك مىكنيم پاك شده است يا نه ؟ از حالت سابقه آن استفاده كرده ، استصحاب نجاست مىكنيم .
2 - اين مايع قبلا خمر بود آيا اكنون خلّ شده است يا نه ، استصحاب مىكنيم بقاء خمريت را .
و لذا اگر استصحابات وجوديه را قابل خدشه بدانيد ، استصحابات عدميّه كه مجمع عليه مجتهدين و اخباريين بوده و غير قابل خدشهاند .
حال احتياط در شبهات موضوعيهاى نادره و كميابى كه مشمول هيچيك از امارات مزبور نيستند مثل مايع مردّد ميان خمر و خلّ و يا لحم مطروحه فى الطريق كه مردّد ميان مذكّى و ميته است چه عسر و حرجى را به دنبال دارد ؟
رسائل شيخ انصارى ( فارسى ) — صفحة 130
مساهمون: الشيخ الأنصاري
ص١٣٠