امروز بسيار معمول است كه هر كس براى خدمتى رجوع به يك بنگاه و اداره و سازمان دولتى مىكند يكى از شرائط قبول او به كارمندى مربوطه ورقهاى است به نام عدم سوء سابقه كه بوسيلهء مراجعه به مراكز مربوط به تشكيل پروندهها تنظيم مىشود و افراد خوش سابقه يا كسانى كه سابقهء بدى ندارند به خدمت پذيرفته شوند و كسانى كه سوء سابقه دارند مردودند .
اين روشى است كه عقلاء و مربيان اجتماع بشرى پس از سالها و سالها كاوش و تجربه و مطالعه بدان پىبردند و نبايد دستگاه منظم و عدالت و شعار و حسابگر الهى از آن تهى باشد .
كلام در اينجا است كه از نظر دستگاه عدالت و تربيت الهى اين دفتر سعداء و اشقياء و اين ليست سفيد و سياه در كجا است ؟ و از چيست ؟ و چگونه صحافى شده است ؟ و چند برگ دارد ؟ و چگونه بايگانى مىشود ؟
و از طرف ديگر سابقهء بندگان خدا چگونه و از كى و از كجا بررسى مىگردد .
در اينجا توجه به اين حقيقت لازم است كه سعادت ، خوشبختى ، و شقاوت ، بدبختى يك حقيقت و واقعيت ثابتى دارند كه همان بشر نخستين هم وقتى خود را شناخت دنبال سعادت مىگرديد و از شقاوت مىگريخت ، اگر فرض كنيم براى نمونه سعادت مساوى است با يك زندگانى بهشتى ، يك زندگانى بر اساس دانش و تربيت ، يك زندگانى بر اساس فلسفه و حكمت ، و شقاوت مساوى است با يك زندگى در دوزخ با يك زندگى بربريت يا يك زندگى حمق و جهالت ، درست است كه بگوئيم سعادت و شقاوت بر خلقت مردم سبقت دارند ، چون سعادت بر يك حقيقتى تطبيق مىشود كه در وجود عالى تحقق پذير است و يا به اصطلاح فلسفه بر وجود اشرف و آن وجود اشرف به سلسله مراتب بر ساير موجودات سبقت دارد و اين است مقصود امام در روايت 1 اين باب كه مىفرمايد : « خدا پيش از آنكه
الكافي ( أصول الكافي ) ( فارسي ) — صفحة 632
مساهمون: الشيخ الكليني
ص٦٣٢