پرستش او هستند . حسن خلق ائمهء معصومين از چند جهت است :
1 - از نظر گل آفرينش آنها كه از طينت عليين بوده است .
2 - از نظر استعداد كمالات فوق العاده كه به آنها عطا شده است .
3 - از نظر اخلاق عاليهء نفسانى چون مقام عصمت و علوّ همت و شجاعت .
لسان ناطق : به اعتبار اين است كه بيان مقاصد خدا را مىنمايند چنانچه زبان بيان مقاصد قلبى را مىنمايد .
باب اللَّه : آستانه و باب سلطان وسيلهء رسيدن به حضور او و درك مقاصد مربوط به او است و ائمه را باب اللَّه گويند به اعتبار اينكه هر كه مى خواهد خدا را بشناسد و او را بپرستد و به مقاصد عاليهء او نائل شود بايد به وسيلهء تمسك به تعليمات آنان باشد و پيغمبر هم فرمود : « من شهر دانشم و يا شهر حكمت و على در آن شهر است » .
از امام باقر ( ع ) در معنى باب اللَّه روايت شده است كه فرمود :
معناى آن اين است كه خدا خود نهان است و پيغمبر و اوصياء پس از وى را عيان كرده و هر چه از علم و حكمت كه مورد نياز مردم بوده به آن واگذارده است و چون پيغمبر علم و حكمت را از خدا دريافت ، فرمود : من شهر علم و حكمتم و على در آن است . خدا خضوع و كوچكى براى على را لازم كرده كه فرمود است ( 57 سوره 2 ) : « از در آيد و به سجده گرائيد و كلمهء تواضع بر زبان آريد تا گناهان شما را بيامرزيم و محققا براى نيكوكاران بيافزائيم » يعنى آنها كه در فضل باب و علوّ مقامش شك ندارند ، در جاى ديگر فرموده : «
وَ أْتُوا الْبُيُوتَ مِنْ أَبْوابِها
» از در خانهها وارد شويد : مقصود ، امامان است كه خانههاى علم و معادن آنند و آنان ابواب اللَّه و وسيله و داعيان به بهشت و دليلان آنند تا روز قيامت ، در روايت كفعمى است كه خزان اويند در