زيرا هر روز در كار تازهاى است : اين جمله رد بر عقيدهء يهود است كه گويند : خداوند در ظرف شش روز عالم را چون ماشين خود كارى آفريد ، روز يك شنبه آفرينش را آغاز كرد و تا آخر روز جمعه به پايان رسانيد و از روز شنبه آفرينش قطع شد و خدا از كار عالم فراغت داشت و ديگر دست به كارى نزند ، خداوند در سورهء مائده اين عقيده را به سختى مورد انتقاد قرار داده و مىفرمايد : «
وَ قالَتِ الْيَهُودُ يَدُ اللَّهِ مَغْلُولَةٌ غُلَّتْ أَيْدِيهِمْ وَ لُعِنُوا بِما قالُوا بَلْ يَداهُ مَبْسُوطَتانِ
» يهود گفتند : خدا دست روى دست گذارده و بيكار است مانند كسى كه غل به هر دو دست دارد ، بسته باد دست خود آنها و لعن شوند بدان چه گفتند ، بلكه هر دو دست خدا گشوده است و اندر كار است ، فاعليت حق در دو زمينه ادامه دارد :
1 - حفظ و نگهدارى جهان موجود و افاضهء بقاء : بدان كه اگر يك آن فيض هستى از طرف او به عالم نرسد يك باره در كام نيستى سقوط كند .
2 - پديدش موجودات تازه و بىسابقه كه در صدر اين خطبهء مباركه بدان اشاره فرموده است و به وجه بليغى فعاليت مداوم حق را ستوده ، مى فرمايد : هر روز نقشهاى تازه آورده و از نيروى قدرت خويش ابتكارى اظهار نمايد . وجه ، همان سوى هر چيزى است كه با آن برابر شوند و سراسر قسمت جلوى بدن را وجه گويند ، و در عرف صورت را از آن فهميدهاند براى اينكه معمولا در برخورد با آن روبرو شوند و روبرو شدن با خدا از نظر توجه به چيزى است كه خدا را بنمايد و مصداق كامل پيغمبر و امامان معصومند كه با گفتار و كردار نمايندهء خدايند . كلمهء " مثانى " اشاره است به دو آيه كه اين كلمه در آنها واقع است :
1 - ( 87 سوره 15 ) : « و محققا ما به تو مثانى هفتگانه داديم