با قرآن بزرگ » مثانى جمع مثناة است يعنى دو ، دو ، يا جمع مثنية از ثناء به معنى ستايش ، صدوق ( ره ) گفته است : معنى گفتهء امام مائيم ، مثانى اين است كه مائيم كسانى كه پيغمبر ما را قرين قرآن نمود و دوم مستمسك معرفى كرد و سفارش نمود به تمسك به قرآن و ما ، و به امتش خبر داد كه از هم جدا نشويم تا سر حوض بر او وارد شويم .
2 - ( 23 سوره 36 ) : « خدا بهترين حديث را نازل كرده ، كتابى است هماهنگ و هم نمونه ، بلرزد از آن دل كسانى كه از پروردگار خود بترسند » .
مثانى در آيهء اول بر سورهء مباركهء حمد تطبيق شده و دليل آن را تعدد نزول آن دانستهاند كه يك بار در مكه نازل شده و يك بار در مدينه و اين تعبير امام كه « ما مثانى هستيم » با آيهء دوم مناسبتر است ، زيرا مثانى در آيهء سورهء زمر بر همهء قرآن تطبيق شده گرچه ممكن است مثانى در آيهء «
سَبْعاً مِنَ الْمَثانِي
» هم بر همهء قرآن اطلاق شده باشد و من تبعيضيه باشد ولى در آيهء سورهء زمر واضحتر است و از نظر مضمون آيه و آيهء پيش و آيهء بعد آن هم بسيار مناسبتر است ، و در توصيف قرآن به كلمهء مثانى گفتهاند : به اعتبار اين است كه همهء سور و آياتش نمونهء هم هستند و هر كدام دوم ديگرى محسوبند و اين از نظر شركت همهء آنها است در اينكه معجزهء پيغمبرند و كلام خدا و به اين اعتبار كلمهء مثانى بر ائمه تطبيق مىشود زيرا همه ، نمونهء يك ديگرند و شريك در امامت و جانشينى از پيغمبر و هر كدام دومى اول خود مىباشند و به عبارت امروز هر كدام كپى ديگرى هستند . اسم از سمو به معنى بلندى يا از سمه به معنى نشانه است و چون ائمهء معصومين مردم را به خدا رهبرى كنند ، نشانه و معرف خدايند و به اين اعتبار اسماء تكوينى حقند و از نظر حسن عبادت و انجام روش شايسته و مقدور بشرى مظهر مقام ربوبيت حقند و وسيلهء ثبوت مقام بلند و لايق