فصل هشتم خطاهاى آنان در بارهء امامت مفضول
از وضع عجيب قائلون بامامت مفضول بر خلاف حكم عقول اينست كه :
توجه كردند به كسى كه اعتراف دارند اشرف امت و افضل امت و داناتر و كاملتر و باينكه او بينا است بسياست و آگاه است برسوم رياست كه پيوسته بار آن را بدوش داشته و در پرتو درياهاى انوارش فرو برده و در يارى امت از به دو وجودش مجاهد بوده و به احكام ملت اسلامى دانا است و در شكوفائى دنيايش زاهد و بيرغبت و بر بلاهايش شكيبا ، بدارا بودن مناقبش ممتاز و در هر فضيلت مبرز بر همهء امت .
و خدا كردارهايش را بالاتر ساخته و بهتر از كردارهاى ديگران از امت ، و ثوابش پاكتر و شايانتر از همهء امت . « 1 »
هامش
( 1 ) شايد منظور مصنف اشاره به ضربت مولا امير مؤمنان ( ع ) در جنگ خندق است كه بر عمرو بن عبد ودّ وارد آورد و او را كشت و لشكر متحدهء كفار بدين وسيله گريزان شدند و مسلمانان از يورش آنان نجات يافتند و پيغمبر ( ص ) فرمود : ضربت على در روز جنگ خندق برتر است از عبادت همهء آدميان و پريان .