و هر گاه به حمد اللَّه و حسن توفيقه از نقل روايات محدثين أعلام و افادات محققين عظام سنيه كه متعلق باثبات اين حديث شريف و احقاق اين خبر منيف بود فراغ دست داد ، مناسب چنان مىنمايد كه الحال شطرى از كلمات ناصبيّت آيات بعض أسلاف با إنصاف سنّيّه كه در جحد و إنكار اين حجّت ساطعة المنار و ريب و استنكار اين بيّنهء لامعة الآثار از سر كمال بغض و انحراف و ميل و انصراف سرائيدهاند برنگارم ، و باظهار سقم و خلل و عثار و زلل آن أصحاب تحقيق و اعتبار و أرباب تنقيد و اختبار را بشگفت آرم .
رد نسبت بخارى قدح حديث ثقلين را به أحمد بن حنبل
پس بايد دانست كه حضرت بخارى در « تاريخ صغير » خود كه نسخهء آن به حمد اللَّه تعالى پيش نظر قاصر حاضرست مىفرمايد :
[ قال أحمد في حديث عبد الملك عن عطيّة عن أبى سعيد قال النبيّ صلى اللَّه عليه و سلّم « تركت فيكم الثّقلين » :
أحاديث الكوفيين هذه مناكير ! ] .
و اين كلام غرابت نظام حضرت بخارى و الا مقام چندان كه مايهء تخجيل و تشوير جان نثاران اين إمام كبير شود كم ست ، زيرا كه بر كسى كه أدنى تتبّع مصنّفات محقّقين أحبار كرده است كالشّمس في رابعة النّهار بر او واضح و آشكارست كه إمام أحمد حديث شريف ثقلين را بطرق عديده و أسانيد سديده و روايات متكاثره و سياقات متوافره روايت كرده در تأييد و تشييد و توكيد و توطيد آن افزوده است ، نه آنكه - العياذ باللّه - چنين جهبذ جليل و ناقد عديم المثيل كه نزد حضرات سنّيّه ؛ جهينهء أخبار و عيبهء أسرار و حافظ أحاديث و آثار و نافى كذب از سرور مختار عليه و آله الأطهار آلاف السّلام من الملك الغفّار معدود مىشود ؛ در پى قدح و جرح اين حديث شريف افتاده ، خود را داخل زمرهء هالكهء ناصبين جاحدين و والج زرافه ضالّهء منكرين معاندين كرده باشد . و چگونه اين حرف راست نشيند حال آنكه سابقا به حمد اللَّه تعالى دانستى كه إمام أحمد بالخصوص در « مسند » عظيم الشّأن خود كه براى تبيين جلالت مرتبت و عظمت منزلت او حسب افادات أعلام اين حضرات طوامير طويله كفايت نمىكند ؛