در حقّ رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله را كه اين تأكيد و ترغيب مودّت قربى آيا افترا كرده است بر خدا و دروغ بسته است يا مجنونست كه در حالت جنون اين چنين كلمات مىگويد ؟ ! . بعد نزول آيه ، قوم گفتند : يا رسول اللَّه ! تو صادقى ، مايان از خيالات خودها توبه كرديم ، پس نازل شد
« وَ هُوَ الَّذِي يَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبادِهِ »
و آيهء كريمه
« وَ قِفُوهُمْ إِنَّهُمْ مَسْؤُلُونَ »
دالّست برينكه در روز حشر از همهء بشر سؤال خواهد شد كه در حقّ أمير المؤمنين علىّ بن أبي طالب - صلوات اللَّه على نبيّنا و عليه - و أهل بيت خير البشر چه سلوك كرديد و حقوق و موالات ايشان كما حقّه بجا آورديد يا نه ؟
( و آنچه . صح ظ ) رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم در أداى حقوق و اطاعت و انقياد أوامر ايشان فرموده آن را سمعا و طاعة امتثال كرديد يا تخلّف نموديد ؟ پس كسانى كه مطابق فرمودهء رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم محبّت آل سيّد الورى نمودند حور ( بحور ظ ) و قصور جنان فائز خواهند شد ، و هر كه نعوذ باللّه انحرافى ازيشان ورزيد به عذاب نيران گرفتار خواهد گرديد ، و ازينجاست كه روايت كرده مسلم از زيد بن أرقم كه ايستاده شد رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم روزى در ميان ما در حالى كه خطبه مىخواند بموضعى كه آنجا آبى بود ، خوانده مىشود آن موضع بخمّ - بضمّ خاء معجمه و تشديد ميم - يعنى در غدير خمّ كه در ميان مكّه و مدينه بود ، پس شكر و ثنا بجناب جلّ و علا كما هو أحرى بجا آورد و نصيحت و پند بمردمان كما هو أليق و أولى بود داد ، و بعد از آن فرمود :
أمّا بعد حمد و ثنا ، بدانيد و آگاه باشيد ايمردمان ! بدرستى كه من بشرم ، قريبست كه بيايد مرا فرستاده پروردگار من و قبول كنم او را - مراد ملك الموتست - يعنى :
ملك الموت بيايد و من ازين عالم انتقال نمايم ، لهذا بشما وعظ مىكنم و مىگويم كه مىگذارم در ميان شما دو چيز نفيس عظيم ، اوّل آن قرآن شريف كه كتاب خداست و در آن نور و هداست ، پس بگيريد و عمل كنيد بأمر و نواهى آن و چنگل زنيد بوى ، و تحريص فرمود بر كتاب اللَّه و ترغيب نمود باستمساك وى ، بعد از آن فرمود : دوّم از آن دو چيز نفيس عظيم اهل بيت مناند ، ياد مىدهانم خدا را در حقّ أهل بيت خود ، و سه مرتبه اين كلمه فرمود ، يعنى : از خدا بترسيد و حقوق ايشان نگاهداريد و