و كلّ ما فيه من قول النّبيّ و من * قول الصّحابة أهل العلم و البصر
يرويه عن ثقة من مثله ثقة * عن مثله ثقة كالأنجم الزّهر
و كان في نفسه فيما أحقّ و لا * أشكّ فيه إماما عالى الخطر
يدرى الصّحيح من الآثار يحفظه * من روى ذاك من انثى و من ذكر
محقّقا صادقا فيما يجيء به * قد شاع في البدو عنه ذا و في الحضر
و الصّدق للمرء في الدّارين منقبة * ما فوقها أبدا فخر لمفتخر
وفات أبو داود در شانزدهم شوّال دو صد و هفتاد و پنجست و در بصره مدفون گشت و عمر او هفتاد و سه سال بود ] .
و مولوى صديق حسن خان معاصر در « إتحاف النّبلا » گفته : [ أبو داود سليمان بن الأشعث بن إسحاق بن بشير الأزدى السّجستانى ، يكى از حفّاظ حديث و علم و علل اوست و در درجهء عاليه از نسك و صلاح بود ، طوف بلاد كرده و از عراقيّين و خراسانيّين و شاميّين و مصريّين و جزريّين نوشته ، سننش كتاب قديمست كه در بغداد تأليف كرده و أهل آن ناحيه روايتش ازو نموده و آن را بر إمام أحمد عرض كرده و إمام آن را جيّد و مستحسن گفته ، از وى منقولست كه : پانصد هزار حديث رسول صلّى اللَّه عليه و سلّم در قيد كتابت در آوردم و سنن خود را از آن برآوردم و در آن كتاب چهار هزار و شش صد حديث ايراد كردم كه صحيحست يا مقارب او . در مذهب وى اختلافست ، أبو إسحاق شيرازى او را در « طبقات الفقهاء » من جملهء أصحاب إمام أحمد شمار نموده ، و بعضى گويند شافعى بود ، و إبراهيم حربى گفته : چون أبو داود كتاب السّنن تصنيف كرد حديث براى او مثل حديد براى داود عليه السّلام نرم و آسان گشته ، حافظ أبو طاهر سلفى اين را نظم كرده و گفته :
إنّ ( لان . ظ ) الحديث و علمه بكماله * لإمام أهليه أبي داود
مثل الّذى لان الحديد و سبكه * لنبيّ أهل زمانه داود
و او را سهل بن عبد اللَّه تستري آمده گفت : به تو كارى دارم ! گفت : چيست ؟
گفت : اگر بكنى با إمكان ! گفت : اگر ممكنست ضرور بكنم ! گفت : زبان خود