و برد و هر چشيده چون به نظر امعان و تامل راه جحود و انكار نصوص امامت حضرات ائمّه اطهار و عليهم السلام مسدود ديده ناچار اوّلا بر سر تحريف و تاويل و تلميع و تسويل به صرف نصوص امامت از صراحت و بداهت بمحض قطبيت و ولايت رسيده و چون منافات اين توجيه سخيف و تسويل و تحريف با لزوم معرفت ائمّه عليهم السلام كه آن هم ازين نصوص ظاهرست بالمطابقة و الالتزام فهميده ناچار صدق صريح و بيان صحيح اعنى نفى و انكار مروى شدن الزام اين امر يعنى امامت آن حضرات بر جميع خلائق بسلك تحرير كشيده پا بر مصحف كشيده و چون كمال متانت و رزانت و نهايت حصافت و حصانت اين انكار دور از كار به ميزان عقل سنجيده برين صدق غير مختفى قانع و مكتفى نگرديده در اين جا دعوى تخصيص حضرات ائمّه اطهار عليهم السلام اين فيض خاص پسنديده بياران چيده و مصاحبان برگزيده باظهار علو مرتبت و سمو منزلت خود خدام عالىمقام در صيانت مامومين شرائع اسلام و احتراز و اجتناب از كبائر آثام گرديده و از مبالات خوف و هول مؤاخذه و استهزا و تشنيع محققين و نافذين فخام يكسر رسيده و هر كسى كه ازهار اعتبار و اثمار استبصار از رياض كتب و اسفار اخبار و آثار چيده و ذيل را به تتبع و تفحص افادات محققين اعلام برچيده و دامن از تساهل و اعراض و تغافل و اغماض برچيده بكمال وضوح و علن واضح و روشنست كه حضرات ائمّه اطهار چنانچه ياران چيده و مصاحبان برگزيده خود را باستماع نصوص امامت خود مشرف مىساختند و هر يكى را به اين دولت مىنواختند همچنين در غير مقام تقيه و خوف اثارت قتام و قتار فساد و اضرار مخالفين اغيار و معاندين اهل انكار و معارضين ارباب خسار و بوار و مبغضين آل اطهار را بايراد نصوص امامت و خلافت
عبقات الأنوار في إمامة الأئمة الأطهار ( فارسي ) — صفحة 244
مساهمون: السيد مير حامد حسين الهندي
ص٢٤٤