كما لا يخفى على النّاظر البصير و لا ينبّئك مثل خبير قوله و عقليست كه استدلال بر ملكات نفسانيه بصدور افعال مختصّه به آن ملكات مىتوان كرد اقول عقليست كه استدلال باستدلال بر ملكات نفسانيّه بصدور افعال مختصّه به آن ملكات وقتى نافع و سودمند براى مخاطب ارجمند و فاضل لوذعى هوشمند گردد كه اولا صدور افعال مختصه بملكات كمالات نبوّت از شيخين عالى فتوّت جليل المروّة ثابت نمايد و دونه خرط القتاد فانّهما اعلى اللَّه مقامهما فى دركاتهما من هذه الملكات فى أبعد واد و لا يعزوها إليهما من اخذ بحجزة رشاد و اوتى قسطا من سداد بالجمله محض تقرير قاعدهء فائدهء جز تخديع عوام كالانعام و اظهار انهماك ملازمان عاليمقام در تشبث بوساوس خام و تمسّك بهواجس و اوهام و ركون باضغاث احلام ندارد و اللَّه ولى التّوفيق و الانعام و الصّائن الحافظ من زلل الاقدام قوله مثلا اگر شخصى در هر معركه ثبات مىكند و در مقابله اقران و صنعت سيف و سنان كار از پيش مىبرد دليل صريح بر شجاعت نفسانيّه اوست اقول پر ظاهرست كه ثبات در هر معركه و كار از پيش بردن در مقابله اقران و صنعت سيف و سنان در شيخين بلكه ثلاثه مفقود بود پس هر گاه دليل شجاعتشان مفقود باشد چه طور اذعان بوجود مدلول يعنى ملكه شجاعت نفسانيّه در ايشان توان نمود و اگر دليلى ديگر بر شجاعت اين حضرات دارند پس مخاطب خواهند شد بكريمه
هاتُوا بُرْهانَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ *
آرى فرار از معارك و احتراز از خوض در مخاوف و مهالك و دور كشيدن خود از مقابله ابطال و اقران و اجتناب تمام از صنعت سيف و سنان و نه پيش بردن هيچكارى از كارهاى سهل فضلا عن الامور الجليلة الشّأن در حقّ ثلاثه اعيان ظاهر و عيان و مستغنى از اظهار و بيان پس اگر شاهصاحب پارهء از حيا مىداشتند و خبرى از احوال پر اختلال شيوخ خود برميداشتند