فى الاستيعاب و
رواه الترمذى بلفظ آخر قال ما اظلّت الخضراء و لا اقلت الغبراء اصدق لهجة من أبى ذر شبيه عيسى بن مريم
يعنى فى الزّهد اقول چون اين حديث را از طرق اهل حقّ ثابت نكرده معارضه حديث تشبيه به آن كه فريقين آن را روايت كردهاند نتوان كرد علاوه بر آن سابقا دانستى كه صاحب استيعاب بسند صحيح حديث ولايت را روايت كرده و مخاطب و الا نصاب اصلا اعتنائى و التفاتى به آن نكرده خود را بتقليد غير سديد بعض مبغضان عنيد و روادى ابطال و افساد آن انداخته و نيز صاحب استيعاب در بهجة المجالس حديث طير را اثبات كرده و مخاطب با خبر در ابطال حديث طير هم سعى نامشكور و جهد موفور و كدح مبتور و وكد مدحور و كدّ مكسور و اهتمام محظور به كار برده كشف قناع از مزيد ولا و صفا و احتراز از جور و جفا در حق سرور اهلبيت اصطفا عليهم آلاف التحيّة و الثنا نموده پس با اين همه حيف و اعتدا و ارتياب نقل روايت استيعاب بمقابله اهل حق نمودن استيعاب طرق جسارت فرمودن و دليلى قاهر و برهانى باهر بر مزيد فهم و فراست و عقل و كياست و تبحّر و ديانت و تمهر و رزانت و تحقيق و متانت خود بدست اهل حق دادنست و همچنين نقل روايت ترمذى و تمسّك به آن با وصف ابطال حديث ولايت و حديث طير كه هر دو را ترمذى روايت كرده از غرائب امور و عجائب دهور و از دلائل كمال حذق و تفطّن و حدس صائب و ثقوب نظر و حزم موفور مخاطب فخور بايد دانست و قطع نظر از ما ذكر اين حديث كه در حق حضرت أبى ذر نقل كرده ثالث او را با رفع درجات دركات نشانيده و جلالت فضل و تدين و خداترسى و حقشناسى او و اتصاف او برقت قلب و مواسات اهل ايمان و اتباع شريعت و زكاء نفس و طهارت اخلاق و طيب اعراق و خوف يوم النشور و احتراز از حيف محظور بكمال وضوح و ظهور رسانيده است زيرا كه همين
عبقات الأنوار في إمامة الأئمة الأطهار ( فارسي ) — صفحة 153
مساهمون: السيد مير حامد حسين الهندي
ص١٥٣