دعوى تصحيح حاكم اين روايت را ننموده و مخاطب بقول خود و صححه دعوى تصحيح حاكم اين خبر را هم افزوده الى غير ذلك و بكمال ظهورست كه هر گاه مخاطب رشيد بتقليد كابلى وحيد تشبيه را نهايت توهين و تهجين و تضعيف و تسخيف كرده تا آنكه آن را به حد تشبيه خاك بمشك و تشبيه سنگريزه بمرواريد و ياقوت كشيده بعد اين ذكر تشبيه شيخين بانبيا اصلا موجب ظهور شرفى براى ايشان نيست چه جائز است كه اگر اين تشبيه بفرض محال راست باشد از قبيل تشبيه خاك بمشك و تشبيه سنگريزه و بمرواريد و ياقوت باشد پس افتخار و استبشار سنيه به اين تشبيه حسب افادهء كابلى و مخاطب محض خلاف عقل و فهم و خلاف تدبّر و تامّل و مبنى بر عدم ادراك استعمالات شعرا و ادبا باشد و بخوف ذهول همين ايراد و اعتراض كابلى مرتاض كه بادى سلوك اين وادى سراسر ارتماضست از ذكر تشبيه شيخين اعراض و اغماض نموده لكن مخاطب به اين نكته واضحه و رعايت لائحه وا نرسيده هم در توهين و تهجين تشبيه كوشيده و هم بتقليد والد ماجد خود كردن افتخار بذكر اين تشبيه دور از كار برداشته و اين قدر تخييل نكرده له والد او اگر چه ذكر اين تشبيه كرده لكن اهانت تشبيه به آن مرتبه كه كابلى نموده به عمل نياورده و كابلى اگر چه اهانت تشبيه به آن مرتبه نموده ليكن ذكر اين تشبيه بر زبان نياورده و مخاطب از لزوم تناكر و تنافر بين الامرين نينديشيده و هم در اهانت امر تشبيه باقصاى مراتب كوشيده و هم متشبث بتشبيه شيخين براى اثبات مزيد فضلشان گرديده قوله اما چون اين فرقه بهره از عقل خداداد دارند هرگز بر مساوات اين اشخاص با انبياى مذكورين حمل ننمودهاند مشبه را در رتبهء خود و مشبّه به را در رتبه خود داشتهاند اقول للّه الحمد كه ازين اعتراف مخاطب با انصاف واضح و لائح مىشود كه اثبات مساوات شيخين عالىصفات با انبياى كرام عليهم آلاف التحيّات و التسليمات خلاف عقل بلكه حسب افادهء سابق كمال سفاهت و نهايت بلاهتست
عبقات الأنوار في إمامة الأئمة الأطهار ( فارسي ) — صفحة 147
مساهمون: السيد مير حامد حسين الهندي
ص١٤٧