و عيسى و تشبيه عمر بنوح و موسى و تشبيه ابو ذر بعيسى مروى شده اقول ذكر احاديث سنّيه بمقابله اهل حق محض غفلت و تغافل از قانون مناظره و آداب مباحثه است اهل حقّ براى الزام سنّيه بحديث مروى ائمّه ايشان احتجاج كردهاند بمعارضه آن ذكر روايات خود وجهى ندارد و بدان مىماند كه اهل كتاب بجواب احتجاجات و استدلالات اهل اسلام بكتبشان محرّفات و موضوعات خود را برخوانند و استبشار و افتخار و تمطى و مرا و رقص و وجد بر آن آغاز نهند كه بلا ريب هرگز اين معارضه را كسى از اطفال اهل اسلام هم قبول نمىكنند چه جا مبتدين اهل علم و چه جا متوسطين و چه جا مهرهء و حذاق و مخفى نماند كه خواجه كابلى با آن همه جسارت و تعمق و تنطق و تهور و تكايس و تكبّر از ذكر معارضه تشبيه شيخين با تشبيه جناب امير المؤمنين عليه السّلام دم در كشيده و چون اين معارضه ناتمام و محض سخيف و على طرف الثمام يافته از ظهور مزيد مكابره و مجادله در صورت تشبث به آن انديشيده لكن مخاطب ارجمند اين معارضه بىاصل و بند از افادات والد هوشمند خود برداشته براى تميم مكابرات و مجادلات كابلى آن را عليق نفيس انگاشته پس بايد دانست كه شاه ولى اللَّه والد ماجد مخاطب راشد در قرة العينين جائى كه قصد جواب عبارت تجريد متضمن دلائل افضليت جناب امير المؤمنين عليه السّلام نموده و در جملهء آن اشاره به اين حديث شريف است مىگويد و مساواة الأنبياء بايد دانست كه آن حضرت عليه السّلام در احاديث بسيار تشبيه دادهاند صحابه را بانبيا و مسقط اشارهء ايشان درين تشبيه وجود وصفى است از اوصاف مختصهء آن پيغامبر چنان كه ابو ذر را با حضرت عيسى تشبيه دادهاند در زهد و حضرت صديق را به حضرت عيسى در رفق بامت خود و حضرت فاروق را به حضرت نوح در تشديد بر امّت خود و
عبقات الأنوار في إمامة الأئمة الأطهار ( فارسي ) — صفحة 145
مساهمون: السيد مير حامد حسين الهندي
ص١٤٥