مساوات مشبه بمشبه به فهميدن و اين وهم صبيان صغير السن را مىباشد نه صبيان مميزين را و شيعه را بسيار اين وهم افتاده مثل آنكه گويند حضرت امير را با انبياء اولو العزم در زهد و تقوى و حلم تشبيه دادهاند پس بايد كه حضرت امير مساوى انبياء اولو العزم باشند و افضل باشد از ديگر انبيا و اين وهم صريح الفسادست حاجت بيان ندارد انتهى ازين عبارت كه در ان در تقرير شيعه ذكر علم را بسبب مزيد حزم حذف كردهاند ظاهرست كه فهم مساوات مشبه با مشبه به بمرتبه بى اصل و باطلست كه صبيان مميزين را هم رو نمىدهد پس بنا بر اين اكابر ائمّه و اساطين خود را كه از تشبيه مساوات جابجا فهميدهاند از صبيان مميزين هم بستر گردانيدند و طرفه آنست كه در نفس همين كلام باب يازدهم كه در آن بر فهم مساوات از تشبيه تشنيع بليغ زده استعمال تشبيه در مساوات و مطابقت فرموده زيرا كه لفظ مثل در قول او مثل آنچه گويند الخ براى تشبيهست و مراد ازين تشبيه مطابقت و مساوات اين مثال با ممثل له است بلا ريب پس اگر فهم مساوات از اوهام صبيان صغير السنست و حسب افادهء باب امامت كمال سفاهتست پس چرا درين كلام و ديگر كلمات جابجا تشبيه را براى افاده مساوات و مطابقت استعمال مىفرمايند و شاهصاحب در باب يازدهم استعمال تشبيه براى افاده مطابقت و موافقت در همان عبارت كه در ان طعن و تشنيع بليغ بر فهم مساوات از تشبيه نموده اگر چه يك جا نمودهاند لكن بجواب اين حديث شريف كه در ان فهم مساوات را از تشبيه نهايت سفاهت دانسته استعمال تشبيه براى افاده موافقت و مطابقت
عبقات الأنوار في إمامة الأئمة الأطهار ( فارسي ) — صفحة 135
مساهمون: السيد مير حامد حسين الهندي
ص١٣٥