( 796 ه . ق ) گفتار در فرستادن حضرت « 1 » صاحبقرانى « 2 » ايلچى به جانب مصر پيش برقوق
223 چون همت عالى نهمت حضرت صاحبقران دينپرور به امن مسالك و استقامت ممالك و رفاهيت بندگان خدا و سلامت آينده و رونده در راهها ، اهتمام و اعتناى هرچه تمامتر داشت ، در اين ولا شيخ ساوهاى 222 را كه از مشاهير هنروران عصر بود با جمعى مردم فرزانه و بيلاكات پادشاهانه به جانب والى مصر و شام ملك الظاهر برقوق به رسم رسالت روانه فرمود . مضمون رسالت آنكه : « پيش از اين پادشاهان كامگار كه از نسل چنگيز خان بودند ، با ملوك آن ممالك منازعت داشتند و بدانواسطه بسى زحمت و تشويش به اهالى شام و سكّان آن نواحى مىرسيد و در آخر ميان ايشان رسل و رسايل متواتر شد و قضيه به مصالحت انجاميد و آن معنى موجب امنوامان عالم و عالميان گشت ؛ و چون پادشاه سعيد ابو سعيد بهادر خان - انار اللّه برهانه - به جوار رحمت حق پيوست ، و از نسل چنگيز خان پادشاهى صاحب شوكت نافذ فرمان در ايران نماند و ملوك طوايف پديد آمدند ، هرجومرج به حال عالم راه يافت ، اين زمان چون سابقهء عنايت بيغايت مالك الملوك « 3 » - جلّ و علا - تمام ممالك ايران تا عراق عرب كه در جوار آن
هامش
( 1 ) . الف : - حضرت .
( 2 ) . الف : قران .
( 3 ) . ع : الملك .