گفتار در توجه نمودن حضرت « 1 » صاحبقرانى به جانب قرشى « 2 »
قال اللّه سبحانه و تعالى
وَ مَنْ يَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ فَهُوَ حَسْبُهُ إِنَّ اللَّهَ بالِغُ أَمْرِهِ قَدْ جَعَلَ اللَّهُ لِكُلِّ شَيْءٍ قَدْراً
« 3 » . مجارى امور عالم و هرچه واقع مىگردد از نيك و بد و بيشو كم ، نتيجهء تقدير « 4 » ملك قدير است و در حيّز تسخير پادشاه بىوزير
وَ هُوَ الْقاهِرُ فَوْقَ عِبادِهِ وَ هُوَ الْحَكِيمُ الْخَبِيرُ
« 5 » .
[ نظم ]
اگر پاى پيل است و گر پرّ مور * ازو يافت هريك ضعيفى و زور
چو نيرو فرستد به تقدير پاك * به مورى ز مارى برآرد هلاك
گل هر مراد در گلزار امانى از نسيم عنايت ربانى شكفتن گيرد و ديگر اسباب در ميانه بهانهاى ، و طغراى ظفر و نصرت [ و ] برنامهء فتح « 6 » هردولت خامهء تأييد
يَنْصُرُ مَنْ يَشاءُ وَ هُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ
« 7 » رقم زند و كثرت لشكر و وفور شوكت در اين كارخانه افسانهاى .
[ نظم ]
اين مستى تو مستى مستى « 8 » دگر است * وين هستى تو هستى « 9 » هستى دگر است
رو سر به گريبان تفكر دركش * كاين دست تو آستين دستى « 10 » دگر است
پس هركه را ديدهء بصيرت از سرمهء توفيق روشنايى يابد و پرتو انوار اين معانى بر جام فرجامنماى ضمير منير او تابد ، بر هر كار كه پيش آيد و به هر مهم خطير كه رو نمايد دست اعتصام در حبل متين توكل استوار سازد و رايت عزم به قوت بازوى
وَ أُفَوِّضُ أَمْرِي إِلَى اللَّهِ
« 11 » برفرازد .
[ نظم ]
به يزدان پناهد به هر نيكوبد * به درگاه او استعانت برد « 12 »
هامش
( 1 ) . ع : - حضرت .
( 2 ) . الف : - عنوان .
( 3 ) . طلاق / 3 .
( 4 ) . ع : - تقدير .
( 5 ) . انعام / 18 .
( 6 ) . الف ، م : - فتح .
( 7 ) . روم / 5 .
( 8 ) . ع : مست .
( 9 ) . ع : هست .
( 10 ) . ع : دست .
( 11 ) . مؤمن / 44 .
( 12 ) . الف : - نظم و شعر .