( 764 ه . ق ) « 1 » گفتار در جدا شدن حضرت صاحبقرانى از امير حسين و توجه نمودن بهطرف كش « 2 »
بعد از آن امير حسين و حضرت صاحبقرانى در باب مصلحت وقت ، بر سبيل مشورت انديشه كردند ، رأى ايشان بر آن قرار گرفت كه امير حسين بهطرف گرمسير هيرمن روانه شود و حضرت صاحبقران به صوب ولايت و الوس خويش مراجعت نمايد و موعد ملاقات گرمسير هيرمن باشد ، پيش ، تومن و او امير هزارهء نكودرى بود . برحسب اشارت
فَإِذا عَزَمْتَ فَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ
« 3 » به امضاى آن عزم نهضت نمودند و امير حسين روى توجه به جانب گرمسير هيرمن آورد و حضرت صاحبقران به صوب ولايت كش روان شد و چون از آب گذشته به بخار زندان - كه از قراى بخاراست - رسيد . مهد عصمتپناهى ، اولجاى تركانى را در آنجا بازداشت و به حكم آنكه ماه دولتش در سپهر سلطنت ، هنوز هلال روزافزون بود ، حال اقتضاى سير پنهانى مىكرد ؛ پوشيده از آنجا روانه گشت و به ميان ولايت و ايل درآمد . تموكه قوچين از وصول آن حضرت آگاه شد و با ده پانزده كس به احراز
هامش
( 1 ) . براساس حدس مصحح ( ميرمحمد صادق ) است .
( 2 ) . ع : - و توجه نمودن بهطرف كش ؛ الف : عنوان ندارد .
( 3 ) . آل عمران / 159 .