عقب ايشان با لشكر روانه شد . امرا كه در بند بودند ، گريخته به اران رفتند و ميان بوقا و طغاجار اختلاف افتاد . بوقا جريده بازگشت و در موضع سمرخاتون از حدود تبريز به گيخاتو رسيد و احوال مخالفت لشكريان با او گفت و او از غدر ايشان انديشه كرد و لشكرها جمع كرده رو به اران نهاد . امرا كه آنجا بودند او را گرفته در شهور سنهء اربع و تسعين و ستّمائه به قتل آوردند . مدّت سلطنتش سه سال و هفت ماه بود .
ذكر بايدو خان بن طراغاى بن هلاگو خان
كه چون از آن حال آگاه شد به جانب تبريز آمد و در آنجا بعضى از امراى بزرگ را به قتل آورد و در هشتم جمادى الاول سنهء اربع و تسعين و ستّمائه ، موافق قوىييل ، در اوجان بر تخت نشست و غازان خان كه پدرش ارغون خان بود ، او را حكومت خراسان داده بود ، متابعت نكرد و از آنجا لشكر كشيده متوجه بايدو شد . بايدو نيز لشكر آراسته در مقابل آمد و محاربهء عظيم واقع شد . بعد از آن هريكى با ده سوار در ميان هردو صف بههم رسيدند و فرود آمده در باب صلح سخن گفتند و قرار بر آن شد كه ولايت عراق عرب و دياربكر و آذربايجان و ارّان و ارمن و گرجستان و روم بايدو را باشد و عراق عجم و فارس و خراسان و خوزستان و لرستان و آن حدود غازان خان را بود و بر اين جمله عهد بستند . غازان خان معاودت نموده به دماوند آمد و در ماه ذى القعده ، با لشكر آراسته بازگشت و امير نوروز را پيش فرستاد و به سعى امير نوروز و خواجه احمد خالدى ، طغاجار نويان و ديگر امراى بايدو خان روى به خدمت غازان خان نهادند . اول كسى كه به لشكر غازان خان ملحق شد ، امير چوپان بود . بايدو چون از اين معنى واقف شد ، هزيمت نمود . غازان خان در عقب او لشكر فرستاد و از نخجوان او را گرفته به تبريز آوردند و در آنجا بكشتند . مدت حكومتش هشت ماه بود .