و زبير پيمان بيعت شكستند و به همراه عايشه بر مقام خلافت شوريدند .
( 1 ) « شما از ناتوانى زنان و ضعف انديشهء آنها آگاهيد و به همين جهت خداوند مردان را بر زنان چيرگى بخشيده است . به خدا قسم اگر حتى يك نفر از شما به يارى امام نشتابد اميد دارم مهاجرين و انصارى كه به همراه او هستند براى شكست دشمن كافى باشند پس خدا را يارى كنيد تا خداوند ياريتان دهد » .
پس از گفتار حسن ( ع ) ، « عمار ياسر » بسخن آمد و گفت :
« اى مردم كوفه ! اگر شما در جريان كار ما حاضر نبوديد ، خبرهاى ما بشما رسيده است ، آنها كه « عثمان » را كشتند از كار خودشان پيش مردم عذرى نميخواهند و كار خود را انكار نمىكنند ، آنها كتاب خود را بين خودشان و دلائلشان حجت قرار دادند خداوند آن كس را كه قرآن را احياء كند زنده بدارد و هر كس بخواهد حقايقش را فروپوشد بميراند .
« طلحه » و « زبير » نخستين كسانى بودند كه به عثمان انتقاد داشتند و آخرين افرادى بودند كه بكشتنش فرمان دادند .
آنها نخست با امام بيعت كردند و چون ديدند آرزوهايشان در اين خلافت بر نمىآيد ، پيمان شكستند ، اين حسن ( ع ) پسر پيغمبر است كه او را مىشناسيد و اكنون آمده و از شما كمك ميخواهد و على ( ع ) به همراه گروهى از مهاجرين و انصار بسوى شما مىآيد آنها كسانى هستند كه در پناهگاه ايمان جاى گرفتند » .
حياة الإمام الحسن بن على ( ع ) ( زندگانى حسن بن على ع ) ( فارسي ) — صفحة 272
مساهمون: فخر الدين حجازى
ص٢٧٢