با چنين وضعى ، مردم « بصره » براى مبارزه با تجاوز آماده شدند تا اگر جنگى در گرفت بمقابلهء آنها پردازند .
( 1 ) در اين وقت ، نيروى « عايشه » به مدافعين « بصره » حمله برد و زنگ جنگ بصدا در آمد و برخوردهاى شديدى بين طرفين بوقوع پيوست كه گروهى كشته شدند و برخى مجروح گشتند .
ولى پسر حنيف طرفدار صلح و سلامت بود و نميخواست آتش جنگ شعله گيرد ، به همين جهت با آنها پيمانى موقت بست تا فرمان امام به او رسد .
امام آمادهء نبرد « شام » بود ، چون « معاويه » رسما سركشى خود را نسبت به مقام خلافت اعلام داشته و بيعت امام را ردّ كرده بود .
درحالىكه امام در كار تهيهء وسائل نبرد با « معاويه » بود خبر شورش مردم مكه به او رسيد كه بتحريك « طلحه » و « زبير » و « عايشه » بنام خون - خواهى « عثمان » برخاسته بودند . امام از تفرقهء امت ترسيد و دانست كه خطر آنها از تمرد « معاويه » مهمتر است و شرّشان از شرارت « معاويه » شديدتر و اگر فورى اين آتش فتنه را خاموش نسازد ، ممكن است اساس خلافت بتزلزل افتد .
پس آمادهء نبرد آنها شد و باقيماندههاى ياران پيامبر از مهاجر و انصار به همراه او آمدند و سپاه على ( ع ) شتابان از مدينه بيرون آمد تا قبل از اينكه آنها بيكى از شهرها حمله كنند جلوگيرشان شود و چون به « ربذه » « 20 »
هامش
( 20 ) - ربذه يكى از دهكدههاى مدينه است كه از آن سه ميل فاصله دارد كه ابو ذر صحابى شهير پيامبر در آنجا مدفون است در ربذه حوادث و جنگهاى مختلفى روى داد تا اينكه در سال 319 ويران شد ( معجم البلدان ) .