تخطي إلى المحتوى الرئيسي

حياة الإمام الحسن بن على ( ع ) ( زندگانى حسن بن على ع ) ( فارسي ) — صفحة 262

مساهمون:

ص٢٦٢
مىپذيرفت و فرمان ميبرد . او به هيچ يك از ياران پيامبر نيازى ندارد ، وى هيچ‌كس به به او بىنياز نيست . او در همهء امتيازات ياران پيامبر شريك است ولى هيچ‌كس را در ارزندگيهاى على ( ع ) شركت و سهم ندارد . ( 1 ) « طلحه » و « زبير » با امام بيعت كردند ، ولى نظر خدائى نداشتند . لذا قبل از شيرخوارگى خود را از شير بازگرفتند و شيرخوارگى قبل از ولادت و به ولادت قبل از حاملگى شتاب كردند و پاداش خدا را از بندگانش خواستند و گمان كردند كه به زور بيعت را پذيرفته‌اند . اگر آنها به زور بيعت را پذيرفتند چون از شخصيتهاى قريش بودند ميتوانستند حرف خودشان را بزنند و تسليم نشوند . حقيقت آنست كه افكار عامه آن را بپذيرد و تمام مردم بر بيعت على يك‌زبانند ، پس شما مردم چه ميگوئيد ؟ آنگاه « حكيم بن جبله » بسخن آمد و در يك حماسهء آتشين كه گوياى عقيده و ايمانش بود چنين گفت : رأى من اينست كه اگر اينها بخواهند وارد شهر شوند با آنها بجنگيم و اگر همين جا بايستند رويارويشان باشيم ، به خدا قسم من باكى ندارم كه يك تنه « طلحه » و « زبير » را بكشم ، هر چند زندگى خود را دوست بدارم ، در راه خدا هيچ ترسى ندارم و هيچ وحشت و غيرت و نابكارى و دگرگونى حال از حركتم بازنميدارد . اين دعوتى است كه هر كس در راه آن كشته شود ، شهيد است و هر كس زنده بماند ، سعادتمند است و شتاب در كار خدا پيش از پاداش بهتر از تأخير آنست و اينك من و قبيلهء ربيعه آمادهء دفاع از بصره هستيم « 19 » .
هامش
( 19 ) - الامامه و السياسة .