تعالى اللّه عجب خرم فضايى * به غايت دلگشا آب و هوايى
در آن « 1 » آب و هوا جان آرميده * ز روى گلرخان گلها دميده
هزاران عندليب آواز گلروى * چو زهره نغمه پرداز و سخنگوى
و بعد از رسيدن خلايق به آن بهشت ثانى و نظير گلشن جاودانى از نغمات طرب انگيز كه از آن باغ به گوش اهل تميز و هوش مىرسيد آفاق « 2 » پر آوازهء سرور « 3 » و عالم پر از صيت « 4 » عيش و حضور بود . نظم « 5 » :
صدايش گذشته ز چرخ كبود * سعادت مغنى بشارت سرود
صبا در رياضش شده مشگبيز * ز باد صبا شاخ « 6 » را افت و خيز
خبر داده از گل ز هر سو هزار * ثناى چمن خوانده بر شاخسار
نسيم بهارى در اطراف باغ * برافروخت از لاله هر سو چراغ
و از كثرت الوان اطعمه و اشربهء لذيذه و انواع ميوههاى گوناگون بيرون از اندازه چند و « 7 » چون در آن بزم « 8 » عيش و طرب عقل حيران و متعجب بود .
همه باغ پر خوان آراسته * ز نعمت درو هر چه دل خواسته
لذيذ و لطيف و معطر بخار * خورشهاى جان پرور خوشگوار
پر از ميوهء مختلف هر طبق * ز باغ جنان جمله برده سبق
و در آن باغ خلد آيين و چمن رشگ بهشت برين ، خوبان خورشيد وشماه لقاصراحيهاى « 9 » نقره و جامهاى طلا پر از عرق قرنقل و دارچينى كرده ، مطابق كريمهء
« وَ يُسْقَوْنَ فِيها كَأْساً كانَ مِزاجُها زَنْجَبِيلًا
« 10 »
»
به اصحاب نشاط « 11 » در آن بساط « 12 » بىتكلفانه مىپيمودند . شعر « 13 » :
به دست ساقيان ماه رخسار * صراحيهاى فغفورى زر كار
ز بخت خود صراحى بود خشنود * كه دست گلرخان در گردنش بود
ز شادى جام را مانده دهن باز * كه بوسيده لب خوبان طناز
شكوفه سيمشان افشانده بر سر * به دامن ريخته گل پشيشان « 14 » زر
و از هر طرف جوانان غلمان سان كمر خدمت بر ميان جان بسته با چنيىهاى پر از فواكه كه مصدوقهء
« وَ فاكِهَةٍ كَثِيرَةٍ لا مَقْطُوعَةٍ وَ لا مَمْنُوعَةٍ
« 15 »
»
بود مىنمودند . شعر : « 16 »
هامش
( 1 ) - م : اين
( 2 ) - ب ، م : « آفاق » ندارد
( 3 ) - ب ، م : سرور
( 4 ) - م : عيش
( 5 ) - م : ندارد
( 6 ) - ب ، م : شاه را رفت و خيز
( 7 ) - م : ندارد
( 8 ) - ب ، م : بزم عقل عقلا
( 9 ) - ب ، م : صراحيها
( 10 ) - سوره 76 آيه 17
( 11 ) - م : نشاط تكلفهاى گوناگون به دست ساقيان
( 12 ) - ب : بساط تكلفهاى گوناگون مىپيمودند
( 13 ) - م : ندارد
( 14 ) - م : پيششا
( 15 ) - سوره 56 آيات 22 و 23
( 16 ) - م : ندارد