نمود « 1 » . صوفيان تكلو على پادشاه « 2 » را با جمعى كثير از روميان به قتل آوردند و بابا نيز در آن معركه شربت شهادت چشيد « 3 » . صوفيان خليفهء بابا را بر خود سردار گردانيده متوجهء ارزنجان « 4 » گشتند و در آن حوالى شنيدند كه فوجى عظيم از تجار با متاع و اموال بسيار از تبريز متوجه روماند « 5 » . قوت طامعهء ايشان در حركت آمده اموال ايشان را غارت نموده از آنجا متوجه درگاه شاه جم جاه شدند .
در آن حين خاقان ظفر قرين از فتح ممالك خراسان معاودت نموده در شهريار رى نزول داشتند كه صوفيان تكلو به موكب [ 80 ] همايون ملحق شدند . خاقان صاحبقران سرداران ايشان را بنابر قتل تجار به قتل رسانيده « 6 » ساير آن طايفه را بر « 7 » امرا فسمت نموده ملازم ساخت .
مجملى « 8 » از احوال شاه قلى بابا تكلو ولد حسن خليفه
آنكه « 9 » حسن خليفه دو نوبت به خدمت سلطان اولياء سلطان حيدر مشرف گشته آن حضرت او « 10 » را با چهل نفر از صوفيان به چله خانهء حظيرهء مباركه فرستاد هر يك از ايشان را يك كوزه آب و قرصى نان همراه كرد « 11 » تا در اربعين به اين مقدار غذا قناعت كنند . بعد از انقضاى مدت « 12 » كه « 13 » از چله خانه بيرون آمدند ، تمامى صوفيان توشه خود را به كار برده الاحسن خليفه كه همچنان باز آورد . سلطان حيدر او را رخصت داده روانهء ولايت تكه « 14 » ايلى گردانيد . چون بدان ديار رسيد ، در منزل خود نزول نموده پيره « 15 » سنان كه يكى از صوفيان سلطان حيدر بود به جماعت خود گفت كه حسن خليفه آمد و آتشى سوزان در ولايت تكه « 16 » ايلى آورد . و هم در آن ايام ، شاه قلى بابا را حق سبحانه و تعالى به حسن خليفه ارزانى فرمود « 17 » خليفه در زمستان ميان جماعت تكه ياخلو « 18 » و در تابستان ميان تكرمشلو « 19 » بسر مىكرد و از وى خوارق « 20 » عادات سر مىزد و مردم تابع او « 21 » مى شدند و آخر خروج كرد چنانچه ذكر رفت .
و هم درين سال امير « 22 » سيد شريف شيرازى كه به منصب صدارت سرافراز بود ، رخصت زيارت عتبات عاليات سدره مرتبات گرفته متوجه آن اماكن مشرفه « 23 » شد و در اوايل شهر ذى حجة « 24 » - الحرام حجه مذكور « 25 » منصب سامى صدارت به مير عبد الباقى يزدى كه از اولاد عارف صمدانى شاه نعمت اللّه كرمانى بود تفويض شد . و هم درين ايام ظفر فرجام ايليچيان از جانب سلطان بايزيد پادشاه روم و سلطان قانيسا « 26 » و پادشاه « 27 » مصر و شام به واسطه اداى تهنيت فتح خراسان و قتل محمد خان شيبان به درگاه خسرو عالى مكان آمده نوازشات يافته مراجعت نمودند .
هامش
( 1 ) - ب ، م : نموده
( 2 ) - م : پادشا
( 3 ) - ب : چشيدند
( 4 ) - م ، ن : آذربايجان
( 5 ) - ن : رومى شد
( 6 ) - م : رسانيدند
( 7 ) - ب ، م : به امرا
( 8 ) - ب : مجلى
( 9 ) - م : آنگاه
( 10 ) - ن : « او » ندارد
( 11 ) - م : كردند
( 12 ) - ن : مدتى
( 13 ) - ب ، م : « كه » ندارد
( 14 ) - ب ، ن : نكبه . م : بكيه املى
( 15 ) - م : نيزه و سنان
( 16 ) - ب ، م : تكيه
( 17 ) - م : فرموده
( 18 ) - ب ، م ، ن : تكيه باخلو
( 19 ) - ب ، م : تكرمسلو
( 20 ) - ب ، م ، ن : خارق
( 21 ) - ب ، م : « او » ندارد
( 22 ) - م : مير
( 23 ) - ب ، م ، ن : مشرفشد
( 24 ) - م : ذى الحجه
( 25 ) - ب ، م مذكوره
( 26 ) - ب : قانياو . م : قانياد . ن : فاثباد
( 27 ) - ب : شاه