سورهء نصر
فَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ وَ اسْتَغْفِرْهُ
« 1 » سؤال 1132 : فتح مناسب با شكر است نه استغفار پس چه ارتباطى بين استغفار و نصرت وجود دارد ؟
جواب : ابن عباس مىگويد : وقتى كه اين سوره نازل شد پيامبر دانست كه ارتحال او نزديك است . حسن مىگويد : پيامبر دانست كه اجل او نزديك است پس مأمور به تسبيح و استغفار و توبه گرديد تا پايان عمر او ختم به زيادى عمل صالح گردد . پس آن حضرت زياد مىفرمود : « سبحانك اللهم اغفر لي انك انت التواب الرحيم » ابن مسعود گفته است : اين سوره را سورهء توديع نيز مىگويند . و روايت است كه پيامبر پس از اين سوره دو سال بيشتر زنده نبود .
سورهء مسد
تَبَّتْ يَدا أَبِي لَهَبٍ وَ تَبَّ
« 2 » سؤال 1133 : چرا خداوند بجاى اسم كنيه اين فرد را آورده درحالىكه ذكر كنيه نوعى احترام و اكرام است ؟
جواب : ممكن است كه او را به اسمى نمىشناختهاند و او بين مردم به همين كنيه مشهور بوده است . پس كنيه او را ذكر فرمود تا بواسطه شهرتى كه دارد مذمت و سرزنش بيشترى متوجه او گردد .
جواب دوّم : نام وى عبد العزّى بوده و در حقيقت او بندهء خداوند بوده نه بندهء عزّى و اگر نام او را ذكر مىفرمود خلاف واقع صورت مىگرفت .
هامش
( 1 ) . سورهء نصر ، آيهء 3 : پس خدايت را تسبيح آميخته با حمد نموده و درخواست آمرزش از او بنماى .
( 2 ) . سورهء مسد ، آيهء 1 : بريده شد دستهاى ابو لهب و قطع گرديد .