جواب دوّم : اصل اين لام براى تأكيد است پس در مورد خوردنى ذكر شد ولى در مورد نوشيدنى ذكر نشد چرا كه خوردنى هم از لحاظ وجود و هم از لحاظ مرتبه مقدم بر نوشيدنى است . يعنى انسان بدنبال خوردن تشنه و نيازمند به آب مىشود و لذا آيه خوردنى بر آيه نوشيدنى مقدم گرديد و چون تهديد به فقدان خوردنى شديدتر و ناگوارتر است آيه مربوط به خوردنى را با لام تأكيد ذكر فرموده تا مبالغه در تهديد باشد .
فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّكَ الْعَظِيمِ
« 1 » سؤال 974 : تسبيح به معناى تنزيه از بدى است . پس معناى تسبيح اسم پروردگار چيست و چرا بجاى ( اسم پروردگار ) نفرمود پروردگار بزرگت را تسبيح كن ؟
جواب : باء زائده و اسم به معناى ذات است . پس معنى همان است كه در سؤال آمده است .
جواب دوّم : اسم به معناى ذكر و ياد است . پس معنى چنين است : تسبيح را با ذكر نام پروردگار بزرگت آغاز و احداث كن .
جواب سوّم : ضحاك گفته است : معنا اين است : پس به نام پروردگار بزرگت نماز بگزار . يعنى نمازت را با تكبير شروع كن .
إِنَّهُ لَقُرْآنٌ كَرِيمٌ فِي كِتابٍ مَكْنُونٍ
« 2 » سؤال 975 : كتاب مكنون به معناى لوح محفوظ يا مصحف است . اگر قرآن صفتى از صفات خداوند قديم قائم به ذات است چگونه در لوح يا مصحف است ؟
جواب : معنا اين است كه در كتاب مكنون مكتوب است و از كتابت
هامش
( 1 ) . سورهء واقعه ، آيهء 74 : پس نام پروردگار بزرگت را بستاى .
( 2 ) . سورهء واقعه ، آيهء 77 - 78 : آن قرآن شريف است در كتابى ضبط شده .