وَ الَّذِينَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَ رُسُلِهِ أُولئِكَ هُمُ الصِّدِّيقُونَ وَ الشُّهَداءُ عِنْدَ رَبِّهِمْ
« 1 » سؤال 978 : چگونه خداوند بالاترين درجات پس از انبياء را متعلق به صديقان دانسته درحالىكه در اينجا هر مؤمنى را صديق و شهيد معرفى كرده است ؟
جواب : ابن مسعود و مجاهد گفتهاند : هر مؤمنى صديق است .
جواب دوّم : صديق يعنى كثير الصدق و آن كسى است كه تمامى گفتار و كردار و احوالش بر اساس راستى و درستى باشد . پس مراد از صديق برخى از مؤمنان است نه تمامى آنان .
سؤال 979 : چگونه خداوند اينان را شهدا معرفى كرده درحالىكه برخى از آنها كشته نشدهاند ؟
جواب : برخى شهيد نيستند ولى اجر شهادت دادند .
جواب دوّم : شهداء جمع شهيد به معناى شاهد است و آنان خداى خود را با ايمان شاهد بر خود يافتند .
جواب سوّم : اين آيه مبتداست و عطف بر ما قبل خود نشده و منقطع از قبل است و نحوهء قرائت آن اين است :
« وَ الشُّهَداءُ عِنْدَ رَبِّهِمْ لَهُمْ أَجْرُهُمْ وَ نُورُهُمْ »
سابِقُوا إِلى مَغْفِرَةٍ مِنْ رَبِّكُمْ
« 2 » سؤال 980 : چگونه خداوند دعوت به مسابقه نموده است در حالى كه مسابقه بايد بين دو نفر باشد چنان كه مىگوييم : زيد با عمر مسابقه داد ؟
جواب : برخى گفتهاند : معناى آن اين است : مانند مسابقهء مسابقه دهندگان با هماوردان خود در ميدان مسابقه بدهيد و مؤيد اين معنى لفظ مسارعت است كه در سورهء آل عمران آمده است . و برخى گفتهاند : با ملك
هامش
( 1 ) . سورهء حديد ، آيهء 19 : و آنان كه ايمان به خدا و رسولش دارند صديقان و شهيدانند نزد پروردگارشان .
( 2 ) . سورهء حديد ، آيهء 21 : بشتابيد به سوى آمرزشى از پروردگارتان .