هادى و فارق بودهاند مىباشد )
وَ مَنْ كانَ مَرِيضاً أَوْ عَلى سَفَرٍ فَعِدَّةٌ مِنْ أَيَّامٍ أُخَرَ
« 1 » سؤال 46 : با اينكه در آيهء قبل حكم مريض و مسافر را ذكر كرده و فرموده بود :
« فَمَنْ كانَ مِنْكُمْ مَرِيضاً أَوْ عَلى سَفَرٍ فَعِدَّةٌ مِنْ أَيَّامٍ أُخَرَ »
« 2 » چه ضرورت و فايدهاى در تكرار اين دو حكم در اين آيه است ؟
جواب : در آيهء قبل به حكم
« وَ أَنْ تَصُومُوا خَيْرٌ لَكُمْ »
انسان سالم مخير بين گرفتن روزه و يا پرداخت فديه شد و انسانهاى مريض و مسافر نيز مىتوانستند روزه را بخورند و در وقت ديگر بگيرند اما آن حكم نسخ شد ولى حكم مسافر و مريض نسخ نشد و براى اينكه بفهماند كه فقط حكم انسان سالم نسخ شده نه مسافر و مريض لذا آن را دوباره تكرار فرمود .
فَإِنِّي قَرِيبٌ أُجِيبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ إِذا دَعانِ
« 3 » سؤال 47 : اين آيه شريفه دلالت مىكند كه خداوند دعاى دعاكنندگان را اجابت مىكند . درحالىكه مىبينيم كه دعاى بسيارى از مردم اجابت نمىشود . پس معناى اين آيه چيست ؟
جواب : از نبى اكرم صلّى اللّه عليه و آله روايت شده كه فرمود : « ما من مسلم دعا اللّه بدعوة ليس فيها قطعية رحم و لا اثم الا اعطا اللّه بها احدى ثلاث خصال ، امّا ان يجعل دعوته و اما ان يدخرها له فى الآخرة و اما ان يدفع عنه من السوء
هامش
( 1 ) . سورهء بقره ، آيهء 185 : و هركس كه بيمار و يا مسافر باشد پس به همان تعداد كه روزه خورده بايد در ماههاى ديگر روزه بگيرد .
( 2 ) . سورهء بقره ، آيهء 184 ، پس هركس كه بيمار . . .
( 3 ) . سورهء بقره ، آيهء 186 : پس من نزديك هستم و اجابت مىكنم دعاى دعاكننده را وقتى كه مرا مىخواند .