حالى كه در شريعت موسى عليه السّلام و عيسى عليه السّلام روزه مثل روزهء مسلمين نبوده است ؟
جواب : تشبيه در اصل روزه است نه كيفيت روزه و يا افطار ، لازم به ذكر است كه در آغاز نظير شرايع قبلى فقط افطار از غروب آفتاب تا وقت خواب جايزه بوده است . ولى اين حكم نسخ و حكم جواز اكل و شرب تا طلوع فجر با اين آيه
كُلُوا وَ اشْرَبُوا حَتَّى يَتَبَيَّنَ لَكُمُ الْخَيْطُ الْأَبْيَضُ مِنَ الْخَيْطِ الْأَسْوَدِ
« 1 » نازل گرديد . و همچنين در مورد تعداد ايام روزه مطلب از همين قرار است ابن عباس روايت مىكند كه بر آنان نيز مثل مسلمانان واجب بود كه ماه رمضان را روزه بگيرند ولى آنان ده روز زودتر يا عقبتر انداختند تا در تابستان واقع نشود و اين تقديم و تأخير را با افزودن 20 روز جبران كردند . پس روزهء آنها 50 روز بين تابستان و زمستان گرديد . ( بنابراين اصل روزه بر مؤمنان و اهل كتاب يكسان واجب است گرچه در جزئيات با يكديگر اختلاف دارند )
هُدىً لِلنَّاسِ وَ بَيِّناتٍ مِنَ الْهُدى وَ الْفُرْقانِ
« 2 » سؤال 45 : تكرار « هدى » پس از گفتن
« هُدىً لِلنَّاسِ »
چه فائدهاى دارد ؟
جواب : ابتدا ذكر كرد كه قرآن هدايت است و سپس فرمود كه :
« بَيِّناتٍ مِنَ الْهُدى »
است يعنى قرآن براى مردمان بيان مىكند كه كدام بخش از كتابهاى آسمانى كه خود در اصل هدايت و فارق بين حق و باطل بودهاند ( و كمكم دست تحريفگران آنها را دستخوش تحريف قرار داده است ) حق و كدام بخش باطل است . ( پس قرآن داور نسبت به كتابهاى پيشين كه خود
هامش
( 1 ) . سورهء بقره ، آيهء 187 : بخوريد و بياشاميد تا خيط ابيض از خيط اسود در هنگام فجر متمايز گردد .
( 2 ) . سورهء بقره ، آيهء 185 : قرآن هدايت براى مردمان و بيّنههايى از هدايت و فرقان ( فارق بين حق و باطل ) است .