تخطي إلى المحتوى الرئيسي

اسئلة القرآن المجيد وأجوبتها من غرائب آي التنزيل (پرسش و پاسخهاى قرآنى) (فارسى) — صفحة 36

مساهمون:

ص٣٦
لَعَنَتْ أُخْتَها
« 1 »
وَ إِلهُكُمْ إِلهٌ واحِدٌ
« 2 » سؤال 38 : چه لزوم و فائده‌اى در تكرار كلمه إله وجود دارد و حال آنكه اگر مىفرمود و الهكم واحد از اختصار و ايجاز برخوردار بود ؟ جواب : اگر مىفرمود : و الهكم واحد ظاهرا خبر از وحدت در الوهيت خداوند داده بود ولى بر وحدت ذاتى او دلالت نمىكرد ولى اكنون كه « إله » نيز آمده است بر هر دو توحيد دلالت دارد و آيه شريفه نيز براى اثبات توحيد ذاتى آمده است چرا كه مسيحيان قائل به اقانيم يعنى اصول سه‌گانه بودند و مىگفتند همان‌طوركه زيد وحدت دارد ولى اعضاى او متعدد است . خداوند نيز چنين است ولى خداوند با ذكر « إله » در اين آيه شريفه احديت و وحدت ذات و صفت را مطرح فرموده است . « 3 »
وَ مَثَلُ الَّذِينَ كَفَرُوا كَمَثَلِ الَّذِي يَنْعِقُ بِما لا يَسْمَعُ إِلَّا دُعاءً وَ نِداءً
« 4 » سؤال 39 : وجه تشبيه كفار به چوپان چيست كه خداوند در اين آيه آنها را اين گونه تشبيه فرموده است ؟ جواب : در اين آيه تقديرى وجود دارد و آن اينكه : « و مثلك يا محمد مع الكفار كمثل الراعى مع الانعام . » يعنى مثل تو با كفار مثل چوپان با گوسفندان
هامش
( 1 ) . سورهء اعراف ، آيهء 38 : هرگاه كه يك امّت ( گروه ) وارد ( جهنم ) مىشود خواهر خود را لعنت مىكند ( يعنى هم‌كيش خود را ) ( 2 ) . سورهء بقره ، آيهء 163 : و خداى شما خداى يگانه است . ( 3 ) . اگر كسى بگويد : خود كلمهء واحد هم احديت ذاتى و هم واحديت صفاتى را تبيين مىكند خواه « إله » ذكر بشود يا نشود ، در اين صورت جواب فوق الذكر كافى نيست . ( 4 ) . سورهء بقره ، آيهء 171 : كافران مانند آن كسى هستند كه ندا مىكند ( گوسفندان ) را به چيزى كه آن را جز صدا و صوتى نمىشوند .