نسبت به ظالمان سهل گرفته و بيهوده آنها را رها مىكند . چون اين از لوازم غفلت از آنان است .
جواب سوّم : نهى گرچه حقيقتا متوجه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله است ولى مراد امر به دوام و ثبات در مورد عدم غفلت خداوند است مثل :
وَ لا تَكُونَنَّ مِنَ الْمُشْرِكِينَ
« 1 » و يا
وَ لا تَدْعُ مَعَ اللَّهِ إِلهاً آخَرَ
« 2 » و نظير اين مورد دربارهء اهل ايمان نيز آمده است كه مىفرمايد :
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا آمِنُوا بِاللَّهِ وَ رَسُولِهِ
. « 3 »
سورهء حجر
يا أَيُّهَا الَّذِي نُزِّلَ عَلَيْهِ الذِّكْرُ إِنَّكَ لَمَجْنُونٌ
« 4 » سؤال 510 : ذكر همان قرآنى است كه بر پيامبر نازل شده است چگونه كافران اعتراف بر نزول قرآن بر وى نموده و سپس آن حضرت را به جنون توصيف كردهاند ؟
جواب : آنان از روى استهزاء و تمسخر چنين سخنى را مىگفتند نه از روى تصديق و اعتراف ، چنان كه فرعون به قومش مىگفت :
إِنَّ رَسُولَكُمُ الَّذِي أُرْسِلَ إِلَيْكُمْ لَمَجْنُونٌ
« 5 » و قوم شعيب به آن حضرت مىگفتند : إنّك لانت الحليم الرّشيد « 6 » و نظائر آن در قرآن كريم فراوان است .
جواب دوّم : در اين جمله تقديرى است و آن اينكه يا ايّها الّذى تدّعى انّك
هامش
( 1 ) . سوره قصص ، آيهء 87 : و از مشركان نباش .
( 2 ) . سوره قصص ، آيهء 88 : و همراه خدا ، خداى ديگر را نخوان .
( 3 ) . سوره نساء ، آيهء 136 : اى كسانى كه ايمان آوردهايد به خدا و رسولش .
( 4 ) . سوره حجر ، آيهء 6 : اى كسى كه قرآن بر تو نازل شده حقا كه تو ديوانهاى .
( 5 ) . سوره شعراء ، آيهء 27 : همانا پيامبر شما كه به سويتان فرستاد شده است ديوانه است .
( 6 ) . تو حليم و رشيد هستى .